kalenderkestijd

Een nieuwe agenda. Een verse kalender. Lekker!!

'k Ga 't komend jaar terug voor de ouderwetse, papieren agenda. En die ga 'k gebruiken om afspraken in te noteren natuurlijk. Maar ook om invallen, bedenkingen, uitspraken die 'k wil onthouden, tekeningetjes, prenten, enz in te bewaren. Als ik mijn - gelijkaardig gebruikte - agenda van zo'n twintig jaar terug open sla, komt er moeiteloos een vlaag herinneringen boven, die anders diep weggeborgen blijft.

Neen, daar kan een digitale versie niet tegenop.

Een omlegkalender met één blaadje per dag is handig als memo voor de belangrijkste items.

Scheurkalenders waren nooit aan mij besteed. Ge kunt daar zelf niks op kwijt!

'k Vind die gelijk ook nog duur. Die 'Liefde is …'-scheurkalenders bijvoorbeeld. Ondertussen ben ik alweer vergeten hoeveel ze bij Colruyt geprijsd staan. Maar 't is niet weinig.

Hoeveel jaar gaan die trouwens al mee, die van 'Liefde is …'? Sinds 1970!! Zouden er op élk blaadje een unieke tekening en bewering staan? Liefde is … 'veel', ok. Maar zijt ge uiteindelijk niet eens rond?

Even checken …

Zelfs 'Liefde is …' geraakt op de duur door de inspiratie heen. Maar van mij mogen ze deze er elk jaar tussen steken. 8-)

wie Leder

Er zijn producten die vrij duur zijn - naar mijn goesting - maar die ik toch telkens weer koop, omdat ze nu eenmaal steengoed zijn.
Het Duitse bedrijf dat lang geleden de stofdoek voor vensters in synthetisch leer lanceerde en daarop in 1948 ook zijn naam heeft gebaseerd, maakt zulk gerief. Lees luidop in het Duits "wie Leder" en u hoort ...


"Vileda"


Door mij getest en steengoed bevonden:

• de SuperMocio (de mop)
  
• de Active Max vloerwisser (de platte zwabber) - de gewone, de speciale dweil voor delicate vloeren en de doek om droog te gebruiken
• de supersterke schuurborstel
• de synthetische bezem voor binnen
• de raamwisser 2 in 1
• de ultra-sterke dweil met vuilvangers en de gele superaborberende dweil
• de vaatdoek met vuilvangers, de theedoek en de glazendoek

Door mij getest en iets minder bevonden:

• de Express veger (zonder haren - met een kop van 100% polyurethaan schuim)

Nieuwe aanwinst:

• de SuperMocio Soft
  
• de badkamerreiniger met draaibare kop en zeshoekige spons

En welke kleurtjes gebruiken ze om zichzelf voor te stellen?
Rood, groen en blauw! :-D


Later toegevoegd:
Alleen spijtig dat mijn goesting van tijd niet wat meer "Vileda" is. :-)))

Inkijk - deel 6 - zoveelste recyclage; eerste Ikea-hack

Mijn pc-tafel werkte al een tijd op mijn systeem. 't Kastje dat ik gemaakt had om erboven te hangen, stond mij meer aan en 'k wou op 't zelfde elan verder.
Mij dan maar weer in maak-het-zelf-modus gezet.

Dit is het bureautje waarmee 'k gestart ben. Eéntje uit de Ivar serie van Ikea.




't Bovenblad eraf gehaald.
De uittrekbare plank voor 't klavier eraan vast gemaakt met vier L-profielen.
Zwart folie op 't blad gezet.
Met aluminium latjes de boorden afgewerkt. - 'k moet er 't etiket met de barcode nog af doen.
De hele handel op steunen tegen de muur.
En de pc zelf op een plank gezet. Op wieltjes natuurlijk. - Yep! Steuntjes, pootjes en wieltjes zijn mijn ding.


'k Dacht dat zo rap efkes te doen tussen de soep en de patatten. Dát is een beetje tegengevallen toch.
Dat Ikea meubel uit elkaar halen, is peace of cake eens je dat gewend bent.
Maar bij 't monteren van die L-profielen op het bovenblad, moest ik eerst al op zoek naar de juiste vijzen. Kopke dik genoeg om niet door de gaten van 't profiel te kunnen en kort genoeg om niet door de plank heen te gaan. En ge pletst die ook zomaar niet waar ge wilt, want dat uittrekbaar blad moet daar dus tussen.
Dan moesten de rails van dat uittrekbaar blad daaraan vast en dat ging enkel met boutjes met een moertje erop. Boutjes met een kopke dat dik genoeg is om ...
Daarna die latjes. Aluminium is een zacht metaal. Maar dat wil niet zeggen dat het 'zacht' is! 'k Moest die op lengte zagen en er daarna gaatjes in boren. Kleine gaatjes, zodat ik ze discreet op de randen kon spijkeren. Met de multi tool dus, een fijn boortje en geduld of boortje kapoetsjki. Gaten in de muur maak ik met een boorhamer van Bosch. Daarmee boor je moeiteloos in beton. Dit was wel even aanpassen.

Dat ik af en toe moet stoppen omdat 't gevijs of gezaag mij meer kracht kost dan ik op overschot heb, dat staat mij dan niet aan. Een draadloze elektrische schroevendraaier is handig. Maar bij nieuwe gaatjes lukt 't mij niet om daar meteen mee aan te zetten. Plus dat je dat ding natuurlijk wel op tijd moet opladen!
Goed ja. Uiteindelijk lukt dat allemaal wel en ben ik er mee opgezet dat ik dat kan en zelfs echt graag doe.





Het ding waar die papieren aan ophangen, is gewoon een rail voor gordijnen. Door de rondjes waar normaal de haakjes gaan, stak ik paperclips.

dampen om te doempen

'k Gebruik al weken een nieuw Rizla tube filling machien. En al even lang sakker ik mij zot op 't feit dat ze 't design veranderd hebben.
Vroeger waren die dingen hoekig en ze werkten gelijk niks. Dit ziet eruit als de bovenkant van een walvis en bij elke sigaret blijf je vlak voor 't einde steken.




Telkens weer mag je onderbreken om de tabak die al in de huls zit naar de filter te doen zakken, wat nog in 't machien zit losmaken en de huls er voor de tweede keer opsteken, om ze verder te vullen. En uiteindelijk blijf je bijna altijd zitten met een voor iets meer dan de helft gevulde sigaret.

'k Heb mij dus fameus vragen gesteld bij de reden waarom ze dat toestel aangepast hebben. En probeer niet de kleveren uit te hangen door te zeggen dat 't de bedoeling is om minder te roken! Rizla zou zijn eigen ruiten uitslaan.
Truth is: ik weet 't nog altijd niet. Maar 't is in elk geval nog maar een keer gebleken, dat de handleiding lezen een goed gedacht is. Er zit namelijk een spullement bij, dat bij 't vorig model niet meegeleverd werd en ik dus ook niet gebruikte. Dat spullement heet in 't Engels een 'damper', een stamper dus. En met die stamper moet je de tabak in 't gleufje aanstampen en dan gaat 't wel. Stoem hé? Vroeger was dat helemaal niet nodig!!