waar waarder waarst

Kan je iemand waarvan je weet dat hij het liegen niet kan laten, als hij zegt dat hij liegt het beste geruststellen door te zeggen dat je hem gelooft of door hem een leugenaar te noemen?

prullenprinses

Kent ge ze? Ja, ge kent ze wel. Dé prullenwinkels. Dé winkels waar een prullenprinses zelden buiten geraakt zonder iets te kopen. De 'ditjes-en-datjes'-winkels? De bazars, die bazar verkopen.

Steeds weer nieuw 'Ooh! Dat is nog handig/leutig/gerieflijk/schoon/…' -aanbod.

Enkele voorbeelden: Wibra, Zeeman, Kruidvat en - sinds kort mij ook bekend - Action.

Ik beken: als ik daar winkel, amuseer ik mij kostelijk!

'Kostelijk' want ik stel er mij nu en dan vragen bij - zoals bij nagenoeg alles wat 'simpelweg leuk' is, want wat 'simpelweg leuk' is, is vaak niet (helemaal) gehoord.

Die winkels kopen grotendeels overstock van anderen. Die aanpak maakt het mee mogelijk om zulke dumpingprijzen te hanteren. Maar het merendeel van hun aanbod is sowieso nooit duur geweest. Ik controleer niet altijd waar iets geproduceerd is, maar denk daardoor meteen aan lage loonlanden. En dan weet ik het even niet meer …

In hoeverre doen we er slecht aan, om goederen te kopen die geproduceerd zijn in lage loonlanden? Ik weet dat niet!

Neen, ik vind het helemaal niet fijn te weten dat er mensen uitgebuit worden, om onze lokale fabrikanten te beconcurreren met dumpingprijzen. Maar kan deze handel überhaupt nog afgeremd worden? Restricties opleggen aan de handel in het algemeen, lijkt me geen goed idee. Ik kan me niet indenken dat een land zich kan veroorloven om de handel te verbieden met eender welke buitenlandse leverancier. Ik veronderstel dat onze import groter is dan onze export. Onze veiligheid daalt vast zeer sterk als geen enkel land ons nog als klant heeft. "Geen enkel land! Geen énkel land?! Ge kunt toch enkel de handel verbieden met bijvoorbeeld die lage loonlanden?" kunt ge u afvragen. En weet gij wat er dan niet langer verkrijgbaar zou zijn op de Belgische markt? Ik weet 't niet! De garnalen die aan onze kust worden gevangen, verscheept men naar Noord-Afrika om ze daar te laten pellen en ze daarna naar ons terug te varen. Omdat het - ondanks het bijkomend transport!! - goedkoper is! Als handel met firma's die lage lonen betalen niet meer mag, kan je dat laten pellen ook schrappen. En als de eindprijs daardoor te hoog ligt naar onze goesting en we daarom veel en veel minder garnalen kopen, gaan de vissers er aan ten onder. Goed voor de garnaal! Spijtig voor ons.

Men zou kunnen stellen dat 't een goede regel is, die ook 't milieu sterk ten goede komt, om niet in te voeren wat men zelf kan maken en niet uit te besteden aan buitenlandse bedrijven, wat men zelf kan doen. Maar wanneer kan men zelf iets maken of doen? De knowhow alleen is niet voldoende. Als onze bedrijven niet (meer) over de financiële middelen beschikken om de productie te dragen, 'kan' het evenmin bij ons gemaakt of door ons gedaan worden. En hoe geraakt een firma aan middelen? Door winst te maken. En winst maken lukt niet als het eindproduct te duur is naar de smaak van het doelpubliek. Nog meer zaken gaan bankroet, nog meer mensen verliezen hun werk. Het doelpubliek heeft nog minder geld om te besteden en nog meer firma's geraken hun producten niet meer kwijt en … Enfin. Zoveel is duidelijk.

Moeten we dan met z'n allen bereid zijn om als doelpubliek wél meer te betalen? Ons budget blijft - in het beste gevel - hetzelfde. Dus zouden we minder kunnen kopen. Op zich - alleen al voor 't milieu alweer - mogelijk een goede zaak. Maar kunnen de bedrijven blijven draaien met een lagere omzet?

Als de overheid zoiets opdringt, wordt het vast niet aanvaard. Als de overheid er zich niet in mengt, heeft het 'kiezen om minder te kopen' vast weinig kans op slagen. Iedereen zou tegelijk 'het licht' moeten zien.

Gaat onze volledige bevolking dat licht zien, als ze voor precies hetzelfde eindproduct meer - wat zeg ik? - véél meer moeten betalen? Van het wat ouderwetse 'kiezen voor kwaliteit in plaats van kwantiteit' is geen sprake. Het goed wordt wél hier, maar niet per se beter gemaakt. Met betere kwaliteit zouden velen misschien nog te verleiden zijn. Maar als dat ook nog geleverd moet worden, zal de koopkracht voor velen erbarmelijk laag komen te liggen. Met weer datzelfde probleem tot gevolg: niet genoeg afname betekent niet genoeg winst, betekent geen middelen om de productie in stand te houden.

Enfin … Ik vraag het mij echt af. Als we overal ter wereld plots met z'n allen zouden besluiten om enkel nog streekproducten te consumeren, welke invloed zou dat hebben?

'k Ben al ferm content dat ik de Kringloopwinkels en Eco-Shops als een excellent alternatief voor nieuw beschouw. Want die 'hopla, de vuilbak in en nieuw kopen!'-mentaliteit, daarover stel ik me geen vragen. Daar moet nog iets aan te doen zijn. Firma's zouden toch niet bankroet gaan, moest iedereen plots alles in de eerste plaats (laten) herstellen of tweedehands willen kopen? Mmmm … Een aantal natuurlijk wel. Wat zou 't percentage zijn?

'k Stel mij dus toch weer vragen … Altijd maar vragen! Maar terwijl ik in die winkels binnen ben, denk ik daar zelden (lees: tot nu toe niet) aan.

Zespotige mét ogen, zónder antennes gespot!

Zit er ineens buiten op de koer een klein beestje op mijn hand. Ik schud het in een bloempot vlakbij. 'k Bekijk het eens goed en denk:"Wat is mij dat?".

Is er iemand die aan de hand van de foto's hieronder kan zeggen wat voor iets dat spullementje is?

Door op de foto's te klikken, worden ze vergroot.

'Beestje' rechts boven in beeld, met een theelichtje om de grootte gemakkelijker in te kunnen schatten.

't Heeft zes pootjes, dus denk ik aan een insect.

Het lijkt een soort schild te hebben, een pantsertje.

Maar 't heeft géén voelsprieten!

En een raar toteke met grote ogen!! (toteke = gezicht)

Zijn lijfje bestaat uit twee delen. En achter aan zijn poep zit iets wat op het eerste gezicht een stekeltje lijkt, maar bij inzoomen een borsteltje blijkt te zijn.

Ik heb geprobeerd om via de determinatietool bij Soortenbank.nl te weten te komen tot welke groep hij behoort. Maar zonder succes.
De enige zespotige zonder antennes zou een oerinsect zonder ogen zijn, behorend tot de klasse Protura. Maar dit beestje heeft echt wel ogen.

Enfin ... Alle tips zijn welkom!!

het ...-kruid

Zou 't zijn omdat de lente zou goed haar best doet, dat ik weer formidabel geïnteresseerd geraakt ben in (wilde) planten, kruiden en bomen? Wat er ook de kop uit de grond steekt, ik wil weten wat 't is!
Als ik te voet ergens heen ga, zou 'k 't beste van al steeds een fototoestel meenemen. Nu doe ik dat (nog) niet en moet ik van al die planten waarover ik me vragen stel, de kenmerken zo goed mogelijk trachten te onthouden. Later probeer ik dan op basis van wat ik er wel al over weet te weten te komen wat ik er nog niet over weet. Door een aantal gidsen door te nemen, leerde ik wat het zoeken vergemakkelijkt. De bloeiwijze, de bloemvorm, bladstand, bladvorm. Als je weet hoe die worden genoemd, boek je sneller resultaat dan met een beeld waar je geen juiste namen bij kan plaatsen. Met vage zoektermen als 'grote bladeren harige stengel rode vlekken' kwam ik bij de 'Reuzenberenklauw'. En dat was hem inderdaad!! Was ik blij dat ik die gigant niet even beet genomen had om hem van naderbij te bekijken!

Er is nog wel een reden waarom ik beter een fototoestel mee zou nemen.
Thuis op mijn binnenkoer heb ik de planten die spontaan, in de bloempotten zijn gaan groeien, laten staan. Eenvoudigweg omdát ik nu wel eens wil weten wat er precies komt als je zelf niets plant. Onder andere de simpele, alomtegenwoordige Paardenbloem groeit hier nu. 'k Was eigenlijk wat verwonderd dat 'onkruid' het blijkbaar goed kan doen in potten. Ik nam foto's van de typische dikke straalbloem. En kijk! Zo zag ik voor 't eerst dat het binnenste deel van die gele halve bol vol staat met stampertjes.

Je kan op de foto klikken om hem te vergroten.

Alles wat hier uitkomt is echter niet zo gemakkelijk herkenbaar voor me. Waar ik vorig jaar rozenstruiken zette, is blijkbaar zaad van een boom gevallen. Er zijn heel veel zaailingen in ontsproten die flink doorgroeien. Maar 'k heb geen idee van welke boom ze zijn.
Vorig jaar had ik Zwarte Nachtschade in een kuip gekregen. Dat groeide dat 't een plezier was. Maar eer ik op internet gevonden had om welke plant dat ging! Pfff!! Gezien dat een eenjarige plant is, bleef daar helaas niet meer van over dan wat droge stengels.
Dit jaar heb ik thuis - als mij voordien onbekende - enkel nog maar het 'Klein Kruiskruid' geïdentificeerd.

Via deze link, kan je een reeks recente foto's bekijken. Moesten er voor jou herkenbare dingen tussen zitten, laat je me dan iets weten?

famie-ie-ie-lie-ie-ie

't Is me niet altijd duidelijk. Is het erg, dat precies familie zich dingen tegenover me veroorlooft die 'k niet verdraag? Is het enkel omdat 't familie is dat ik telkens toch maar weer bijdraai? Ben ik dan – tegen mijn vermoeden in – toch zo betrekkelijk traditioneel ingesteld, dat ik elke keer denk:”Ach ... Waarom niet bijleggen?”? Of ben ik even vergevensgezind tegenover niet-familieleden, maar veroorloven die anderen zich niet zo veel? Zou weinig familieleden hebben ertoe bijdragen dat je veel slikt?
Ik heb een oma; de moeder van mijn moeder. Die oma had veel broers en een zus – waarvan er nog enkele in leven zijn - en die hebben zelf veel kinderen en die hebben ook weer veel kinderen. Ik heb zelden of nooit contact met hen, dus tellen ze voor mij niet mee als 'familie'. Misschien leeft mijn vader nog. Maar daarvan ben ik niet op de hoogte.

Als puber (al) zei ik dat 't niet verwonderlijk is dat je met familie niet op kan schieten, omdat je ze niet zelf kiest en er dus geen enkele reden is waarom je 'compatibel' met hen zou zijn. Maar is dat misschien niet net het bijzondere aan familie? Dat 't de enige mensen zijn waar je om geeft en voor wie je bereikbaar blijft, ondanks je eigenlijk helemaal niets méér met hen deelt als een bloedlijn.
Vandaag zei een vriend van me dat hij zowat de enige is die erin slaagt zijn vader ertoe aan te zetten zijn mening eventueel te herzien. “Hij heeft me ooit 13 jaar niet gezien. Tegen mij gaat hij niet rap “Rot op!” zeggen.” verklaarde hij lachend. Ik dacht spontaan aan mijn moeder die drie jaar geen contact had met oma. En daarna vroeg ik me af hoelang ik zelf weg zou blijven. Als oma over de schreef gaat en oma komt enige tijd later schoorvoetend terug, draai ik uiteindelijk vrij snel bij. Maar of de band er dan weer wat sterker of nog meer beschadigd door geworden is, weet ik niet. Neen, 't is me echt niet altijd duidelijk.

eigen vermogen - vreemd vermogen

Ik ben een locomotief. En eigenlijk zou 'k het wel handig vinden, moest ik weten wat mijn vermogen is.
Want 't is plezant dat er in de stationnetjes waar ik even halt houd, wagons aangekoppeld worden.
'k Moet erover waken dat die wagons met inhoud waarover ik eigenlijk zo content niet ben, mij niet te sterk vertragen. Alleen is dat loskoppelen blijkbaar iets wat ik helemaal zelf moet doen.

't Is eigenlijk een beetje zoals eigen vermogen en vreemd vermogen in een bedrijf.
Een firma die goed floreert, trekt gemakkelijk investeerders aan. Enfin, toch gemakkelijker dan eentje dat vierkant draait. En 'vreemd vermogen' kan zowel in een handelszaak als in 'het echt' flink wat nieuwe mogelijkheden creëren.
Maar slechte betalers en activiteiten waarvan de kosten/baten analyse zegt dat ze u niet vooruit helpen, daar moet je zélf komaf mee maken of oplossingen voor bedenken.
Tenzij je jouw bedrijf of leven in handen van aandeelhouders wil geven. Zelf minder beslissingen nemen, minder verantwoordelijkheid en ... ook meer wagons aan je locomotief waarvan de inhoud je misschien niet echt bevalt.

Welk soort 'bedrijf' wil jij?

de magie van de koketterie

Ben je een vrouw? Doe de test!
Ken je een vrouw? Vraag haar de test te doen.

Kleed je in een lange broek, daarop een slobbertrui en platte schoenen.
Ga de straat op.
Blijf staan aan een zebrapad.
Keer terug naar huis.
Trek een knielange kokerrok aan, daarop een aansluitende pull tot in de taille en hoge hakken.
Ga de straat op.
Blijf staan aan hetzelfde zebrapad.

Dames, ik weet niet hoe 't bij jullie zit. Maar moest ik in laatst genoemde combinatie toevallig enkel mansmensen tegenkomen, dan waande ik me binnen de kortste keren Mozes bij de Rode Zee!!


Ben je een man? Beantwoord de vraag!
Ken je een man? Vraag hem de vraag te beantwoorden.

Waarom houden jullie achter het stuur van een voertuig zo ontzettend veel gemakkelijker halt als we in de tweede outfit steken?
Is dat omdat jullie ons in die plunje graag even nakijken?
Zien we er zo gekleed op slag ontzettend kwetsbaar en hulpbehoevend uit, zodat jullie plots gaan overlopen van behulpzaamheid?
Of willen jullie ons in die plunje graag even nakijken, net omdát we er dan kwetsbaar en hulpbehoevend uitzien?

En is het om dezelfde reden dat jullie ons in outfit nummer twee op het voetpad en in de supermarkt opvallend veel bereidwilliger laten passeren, ons als winkelier nóg vriendelijker bedienen en jullie ons zoveel vaker per se iets onbenullig te zeggen hebben?

Neen? Waarom dan wel heren? Hoe dan ook, als 't voor u zo klaar als een klontje is: stort u op uw klavier!

Als het u belieft hé ... Allemaal als het u belieft natuurlijk. ;-)

Ouder verkoopt opvoeding aan kind?

Iemand vertelde me onlangs voorstander te zijn van een vergoeding voor ouders die er bewust voor kiezen om niet (meer) uit werken te gaan en in de plaats daarvan thuis te blijven om voor één of meerdere kinderen te zorgen. Dat zou mensen moeten stimuleren om een warm nest, een echte thuis, een kwalitatieve opvoeding te voorzien. En ja hoor, ik zie dat best een positief effect hebben ... op een klein deel van de ouders hun aanpak.
Wat ik me bij zulk 'voorstander zijn' dan meteen afvraag, is of diegene die daarvoor oppert al wel heeft nagedacht over de praktische invulling daarvan, over de rechtvaardigheid, over de diepgaande waarde van zo'n 'oplossing'.

De praktische invulling ...

Ik krijg een kind, ik zeg mijn job op of zoek er gene en ziezo, ik krijg een vergoeding die gelijkstaat aan het bestaansminimum? Zo simpel?
Wat met de oorspronkelijke bedoeling van die vergoeding? Wat als ik geen warm nest creëer? Wat als ik dat niet kan, omdat ik daar mentaal niet toe in staat ben? Wat is trouwens 'een warm nest'? Wie gaat dat bepalen? Wat als mijn idee over 'een warm nest' verschilt van wat bepaald werd? Word ik mijn vergoeding ontnomen als ik mijn kind bijbreng dat het nu en dan moet wachten eer het respons krijgt? Wordt mijn nest met andere woorden als koud aanzien, als ik mijn kind voorbereid op de wereld van volwassenen waarin we van een hoop frustraties bespaard blijven als we wél geleerd hebben, dat we nu en dan moeten wachten? Of word ik niet meer betaald als ik precies dát niet aan mijn kind kan aanleren, omdat ik het zelf nooit werd bijgebracht?
Ik ga geen ellenlange lijst voorbeelden geven van kwesties die van ontzettend groot belang zijn inzake de kwaliteit van een opvoeding. Niet dat 't me niet aanspreekt om dat te doen. Misschien een andere keer, als item op zich. Maar één zo'n punt, lijkt me hier al voldoende om aan te tonen dat controle zou impliceren dat we allemaal dezelfde mening of in de praktijk dan toch alleszins dezelfde aanpak zouden hanteren. En ja, dat zou enerzijds een goede zaak kunnen zijn. Anderzijds is dat evengoed een ontzettend grote beperking van de mensenrechten. Of overdrijf ik volgens jullie wat die controle betreft? Zou ze moeten beperkt blijven tot toezicht op het naleven van de wetten omtrent de fundamentele rechten van het kind? Dan zeg ik u, dat die controle er altijd en overal moet zijn! Ook zonder dat er sprake is van een vergoeding. Dat dit eisen zijn die aan iedere ouder worden gesteld. Wanneer het toezicht op de opvoeding door een vergoede, bewust thuis blijvende ouder niet groter is, is ze bijgevolg gelijkwaardig aan onbestaande.
In Duitsland is/was het zo dat een moeder tot de schoolgaande leeftijd van haar kind inderdaad vergoed werd. Er worden/werden geen eisen gesteld aan ouders, buiten diegene die sowieso binnen de wetten rond kinderbescherming vastgelegd zijn. Daar heeft het systeem op zich in elk geval niet voor warme nesten kunnen zorgen.
De sociale zekerheid steekt in dat land trouwens sowieso anders in elkaar dan in België. Een uitkeringsgerechtigde ouder met een niet schoolgaand kind heeft hier bij ons doorgaans minder snel een schorsing te vrezen dan anderen. Het grote verschil tussen de situatie zoals ze nu is en het bestaan van zo'n vergoeding zit hem in de praktijk - in geval we het louter financieel en los van enige controle, noch op vlak van opvoeden, noch op het terrein van werk zoeken bekijken - in het niet zelf mogen opzeggen van de job die men zou hebben.
Wat als we inderdaad geen controle voorzien, de hoog in het vaandel gedragen vrijheid respecteren en vertrouwen op de goede bedoeling van betreffende ouders? Dan stel ik me weer de vraag:"Wat als mijn mening sterk verschilt van die van het overgrote deel van de maatschappij?". Het nest dat ik wil maken, komt dan niet overeen met het beeld dat daarover doorgaans heerst. Heeft diezelfde maatschappij dan het doel dat zij vooropstelde toch bereikt? Indien zij zich tevreden stelt met het gedeeltelijk scheppen van een mogelijkheid wel. Indien zij het initiatief pas geslaagd acht als het doel - naar haar normen - effectief bereikt wordt helaas niet.

Rechtvaardigheid ...

Hoeveel van de taken die van een ouder worden verwacht dat hij of zij die uitvoert, worden ook door een kinderloze vervult? Hoeveel duurt het langer om een warme maaltijd te bereiden voor één volwassene én een kind dan zonder? Hoeveel meer tijd wordt gespendeerd met vullen van een wasmachine, poetsen van de vloer en lappen van de ramen? Of zeggen jullie me dat zo'n thuiszorgende ouder 38 uur per week exclusief aan het kind zal besteden? En zal de ouder de taken die een kinderloze evengoed heeft, verschuiven naar overblijvende tijd zoals een voltijds werkende doet? Tuurlijk niet! En dat zou ook absurd zijn, omdat het noch voor het rendement binnen het huishouden, noch voor het kind voordelig zou zijn. Zonder de avonduren en weekends mee te rekenen al 38 u/week volop aandacht!! Welk fysisch en psychisch gezond kind zou dat ten goede komen?!
Met andere woorden, een heel groot deel van de tijd zou door zo'n ouder gespendeerd worden aan taken die werkenden onbetaald moeten uitvoeren. Leg mij uit hoe dát te verdedigen valt!
Maar ik erken dat een ouder die het 'goed' wilt doen méér werk heeft. Daarom vraag ik me af of een vergoeding per kind niet beter zou zijn. Niet even groot als het bestaansminimum. Neen, eerder zo ongeveer in verhouding met het extra werk dat een kind meebrengt. Maar oooh! Juist!! Dat bestaat al!! Het heet 'kinderbijslag'.
En ja, voor één kind jonger dan 6 jaar, bedraagt dit slechts € 125,86 per maand. Deel dat door € 10 (een relatief verdedigbaar bedrag om te verdienen per uur) en er blijken slechts 12,5 uurtjes gedekt. Schromelijk veel te weinig voor wie er werk van wil maken én voor elk uur betaald wil worden. Maar ... € 180,65 per maand voor een tweede kind. Want als je al ervaring hebt, kost opvoeding je meer tijd?! Ik stel me fameus vragen bij de peilers waarop die verdeling gebaseerd is en geef toe: het systeem moet herzien worden! Want ...

de diepgaande waarde van zo'n 'oplossing'

"Kinderbijslag dient niet om dat bijkomend werk te vergoeden! Dat dient om de hoge kosten die een kind meebrengt op te vangen!!" zullen velen opperen. Ik haal aan dat die kostendekking bij velen daarmee niet lukt en denk aan een alternatief voor verhoging of introductie van welke bijslag ook.
Ouders die meeloper zijn in de consumptie-maatschappij zullen veel meer te kort hebben om die kosten te dekken dan wie tegen de druk van buitenaf bestand is. Wie ervoor kiest om thuis te blijven voor de kinderen, moet die dat doen om hen ook weer te leren meelopen in de grotendeels op materieel bezit gerichte samenleving? Is een warm nest er één met hoogpolig luxe-tapijt in alle kamers?! Hoort warmte niet net een wapen te zijn tegen de vlucht in verhandelbare diensten en goederen?
En als we dan een vergoeding geven aan zo'n ouder, is dat dan wel het ideale signaal, de beste wegwijzer naar waar we heen willen als we over een degelijke opvoeding spreken? Kunnen we het geld dat we aan een vergoeding zouden spenderen niet beter investeren in bewustmaking van ouders? Zouden we met die bewustmaking niet al starten van in het onderwijs en wel vanaf het prille begin?
Zou het kunnen dat ouders die nu al in staat zijn hun kind effectief warmte en wapens tegen de kilte van 'dingen' te bieden, zo'n bijkomende vergoeding niet vragen of zelfs niet nodig hebben?
Ik bedoel maar ... Wat willen we zeggen? Een kind grootbrengen is een dienst verkopen aan die kleine mens die je hier net gezet hebt? Of willen we liever dat een ouder dat ziet als een gelegenheid om een mens zo goed mogelijk voor te bereiden op een leven waarin we de keuze hebben tussen 'streven naar vergoedingen voor alles wat we voor een ander doen, zodat we onszelf kunnen belonen met aankopen' en 'betaling in de vorm van een warme nest vanbinnen'?

Ik weet zeker dat de voorstander het goed bedoelde. Maar deze vragen wil ik toch even voorleggen.

The ... is the new fig leaf!

Ga 'k voor een rechte, nonchalante broek, t-shirt en sport- of andere schoenen zonder hak?
Een jeans, hoge hakken en een truitje met blote schouders?
Of voor een knielange rok, dat truitje met blote schouders en laarzen met hoge hak?
Als je je in elk van die combinaties goed voelt, is dat niet simpel ze!

Mannen vind ik er veelbelovend uitzien in een besmeurde klusbroek en aansluitend T-shirt.
But the dark suit can absolutely sweep me off my feet!

aandacht besteden aan zichzelf

Zouden er vrouwen zijn die bij het 'aandacht besteden aan zichzelf' zo een schoon muzieksken opzetten, een geurkaarske of zevenendertig doen branden of toch minstens eerst hun armen, benen, hun haar , ... , ... aanpakken?
Mah ja ... Ik vraag mij dat dus echt af hé! Maar ik heb het met andere vrouwen niet over zulke dingen.

'k Sprak enkele weken geleden met een jong, gezond mansmens over 'uw lijf kennen'. Er zijn redelijk veel vrouwen - naar 't schijn in elk geval - bij wie 'helemaal niet kennen' beter uitgedrukt is.
Hij vertelde dat 't allemaal heel begrijpelijk is, maar dat die vrouwen dan toch ook niet vanuit een compleet passieve houding moeten gaan zeuren dat 't de vent zijn fout is als 't niet al te veel voldoening schenkt. Maar daar komt zo veel bij kijken, toch?
't Feit dat de - op dat specifiek terrein - al te openhartige vrouw jarenlang voor een del gehouden werd, waarmee je maar beter niets serieus kon beginnen, zit er hier en daar waarschijnlijk nog altijd wat in. 't Is voor veel vrouwen vast een voortdurende tweestrijd tussen de traditioneel ingebakken norm en de natuurlijke - nog veeeeel meer ingebakken - mogelijkheid om daar evenzeer van te genieten dan de man.

Maar ge hebt er ook - en dat weet ik zeker! - die hun eigen lijf zo goed kennen, dat 't hoop en al vijf seconden duurt voor den aanloop, tien seconden om de meet te zien en 't zich dan bijna nooit kunnen laten om rap een versnellingske bij te steken en vlam! Aankomstlint in frellen vaneen!!!
Pffff ... Dan is dat gezoek en occasioneel gesukkel, dat opbouwen en uitstellen met een ander erbij toch plezanter ze.


Trouwens ...
Als 't opkomt, wie wilt er dan nog kaarskes zoeken allez?

En als 't met kaarskes moet opgewekt worden ...
Wie heeft er dan genoeg in huis jong?

Wie moest willen reageren, houdt 't misschien een beetje 'verbloemd' als ge wilt hé. Dat er hier geen schare Google-aars volkomen ten onrechte toestuikt naar aanleiding van het 'direct' taalgebruik. ;-)

Iedereen een beetje Goedele!

Goedele - dé Goedele die ons helpt bij 't seksen - staat op de recentste voorpagina van haar blad in een kanten bh met een nonnenkap op haar hoofd en presenteert - in de vorm van hosties - haar lichaam.
De Standaard Online lanceerde daarover een debat en het merendeel van de reacties is zeer negatief.
Dat 't choquerend is, dat ga ik niet betwisten. Elk heeft zijn triggers en dat heb je zelf niet in de hand. Maar om het daarom ook ongeoorloofd te noemen, vind ik verkeerd.

Sinds er in 't nieuws ooit beelden waren van een bom die ontplofte terwijl er mensen vlakbij stonden, kijk ik liever niet meer. Ik vond dát choquerend. Maar alweer 'ongeoorloofd'? Misschien is het tonen van beelden tegenwoordig voor de grootste gemene deler wel nodig, om een item te laten doordringen. 't Kan best dat het merendeel van de mensen al té veel gewend is, om nog geraakt te worden door louter verbale boodschappen.
Zelfs als men ons enkel wil raken om er financieel voordeel uit te halen, durf ik niet zomaar stellen dat dit niet zou mogen. Een maatschappij waarin winstbejag niet toegestaan is, leeft onder een communistisch bestel. - Als er u andere politieke systemen bekend zijn waarin dat niet mag, laat 't me aub weten. - De mens die zich op geen enkel vlak kan verrijken, is niet geneigd veel uit te richten. Bepalen wat op dit terrein kan en wat niet, is dansen op een slap koord.
Kortom, ik stel dingen vaak liever sterk in vraag dan er meteen een (starre) mening over te formuleren.

Terug naar de discussie over de voorpagina.
Ik heb het blad nog nooit gelezen en omdat Goedele me op tv niet overkomt als iemand die de franjes eraf haalt, was ik dat ook niet van plan. En dát alleen al, vind ik een reden om niet over die cover te oordelen.
De bakken afkeuring deden me meteen denken aan de hetze teweeggebracht door de affiche bij het stuk 'Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen' door Union Suspecte. Ook daar werd het beeld beoordeeld zonder de inhoud waarnaar het refereert te bekijken. Terwijl wat in het theaterstuk werd aangekaart en weergegeven die keuze volledig kon verantwoorden.

Ik lees vragen over waarom ze de Islam niet attaqueert en beweringen dat ze dat niet durft. Toen Mohammed niet mocht worden afgebeeld, gingen velen zwaaien met het recht op vrije meningsuiting. Dan wil ik weten of wie zo'n vraag stelt naar dezelfde benadering van religieuze symbolen toe wilt en vooral of hij ook stilstaat bij wat daarvan de onrechtstreekse gevolgen kunnen zijn.
Verdedigers gaan in de aanval met de uitspraken van de paus over condoomgebruik als middel voor AIDS-preventie en vinden het een argument om de Rooms-Katholieke Kerk te mogen aanvallen. Wel, ik houd niet van een 'Ja maar zij zijn begonnen!'-houding en vind dat eigenlijk al even kortzichtig.
Kortom, oordelen is heel gemakkelijk. Een gefundeerde mening opbouwen en doordacht argumenteren niet.

Maar wat moeten we doen? Eisen dat al wie reageert bij zo'n debat eerst een verklaring tekent dat hij zijn mening op aanvraag uitgebreid zal toelichten met stevig onderbouwde replieken? Ervoor zorgen dat elke uitspraak die hij doet, wordt geregistreerd in een bestand waarvan de inhoud te allen tijde tegen hem gebruikt kan worden?
Ik ben eerlijk gezegd heel erg blij zo'n reeks ondoordachtheden te kunnen lezen. 't Is slechts ééntje van de vele bewijzen dat wij ons hier verdomd veel kunnen veroorloven. We zijn dus eigenlijk allemaal een beetje Goedele in haar nonnenkap met kanten bh.

shift-delete van de single vaardigheden

Wou ik laatst een hoeslaken voor een tweepersoonsbed opvouwen en dacht ik:"Hoe moet ik dat hier nu gaan doen, allez?!"
De ene hoek in de andere van de korte kant, dubbel geplooid en over de leuning van een stoel gehangen terwijl ik 't zelfde deed met de onderkant. Het ging. En dat is goed. Want plots bedacht ik dat mijn maatje - aka 'deine van hierboven' - er niet altijd zal zijn om die dingen samen mee te doen.
De dag dat hij een goed lief vindt, hij hier vertrekt en ik 't zonder hem moet stellen, komt vroeg of laat. En ik sta daar niet altijd bij stil.

Hoe deed ik dat vroeger dan? Wel, ik weet 't niet meer! 't Lijkt wel of ik zeven jaar geleden shift-delete gedaan heb met een pak van mijn single vaardigheden. En 'k wil géén nieuw lief om lakens mee te plooien!!
Samen vuilmaken ... dat wel.

Choh, doen jullie dat ook, als je zo samen aan 't vouwen bent, daar zo ne snok aan geven dat ze uit den anderen zijn handen schieten? Da's lachen hé?!
Eigenlijk wil ik toch een lief om lakens mee te plooien ...

'k Heb 't gedaan!

Ja! 'k Heb mijn woord gehouden en gelopen!
De fictieve sessie die 'k gisteren had ingevoerd is dus vervangen door een echt toertje!! Jéééé!!!
Een blokje rond - bijna één kilometertje in vijf minuutjes - en niet eens aan één stuk door, maar toch ... 'k Ben blij.
En die douche nadien hé zeg!! Geen enkele douche zo zalig als na 't sporten!! Dat wist ik al en kan zot klinken, maar dat heeft mij toch ook geholpen om effectief in gang te schieten.

Als mijn ademhaling vrij sterk versnelt, schakel ik over op stappen. Blijven lopen tot ik bekaf ben, lijkt me geen goeie methode. Ja, mijn conditie ... er is werk aan ... En onder andere daarom doe 'k het ook hé!
'k Ga dat klein toertje alleszins niet vergroten voor ik dat tenminste in één keer uit kan lopen.

Elspresso haar aanpak sprak mij wel aan. Visuele ankerpunten nemen die 'k dan in de toekomst kan passeren zonder op stappen te moeten overschakelen. Dat op zich gaat mij al duidelijk maken dat 't verbetert.
Zoals Georgina hier aanhaalde, doet een loopmaatje vast ook veel. Nu heb ik geen fysiek aanwezige compagnon, maar wel een vriendin die ook terug wil starten. Zij en ik zijn op nog al punten sterk gebleken in elkaar motiveren, dus hebben we besloten om dat hier ook te doen. Dat is misschien zelfs nog beter, omdat je anders toch je tempo aan elkaar aanpast en dat lijkt me niet ideaal. Plus dat ik niet wil - correctie: nog niet kan! - babbelen tijdens 't lopen.
En moest ik dat toch willen, dan zou 'k nog niet direct weten met wie. Dat moet dan al iemand uit de buurt zijn, want mij eerst een kwartier of twintig minuten moeten verplaatsen, dat gaat mij zeker niet motiveren! Neen, neen ... Zoals 't nu is, lijkt 't mij 't eenvoudigste.

Maar 'k wel een vraag!! Waar stoppen jullie medelopers sleutels, portefeuille en gsm?!
Ik heb dat nu in zo'n buideltasje rond mijn middel gestopt, maar dat ding hangt daar maar te klutsen en die sleutels daarin te rammelen dat 't niet meer schoon is. Moet ik eentje nemen dat strakker aansluit rond mijn middel? Dan moet ik daar maar naar op zoek gaan. Of is er een beter alternatief? Laat 't mij aub weten, want dat is iets wat toch wel fameus op mijn systeem werkt!

wormen in uw vel

Toen ik klein was hé, toen dacht ik dat meeëters wormen waren die in uw vel leven en daar een deel van wat jij eet, opeten. 'k Kon geen andere reden bedenken waarom die anders zo genoemd worden.

En nu nóg vraag ik mij af waar die benaming vandaan komt! In mijn Prisma Etymologisch Woordenboek staat 't niet en via google vind ik 't antwoord evenmin.
Is er een etymoloog in de zaal?

Paus heeft zwarten liever dood dan 'zondig'.

Mijn kijk op religie is genuanceerd. Ik ben ervan overtuigd dat het een goed instrument is om een mensenmassa te leiden. Zoals ik al eerder zei, is er geen enkele menselijke uitvinding zo effectief inzake controle op het naleven van regels dan een goddelijk wezen.
Vanuit dat opzicht, heb ik niets fundamenteel tegen kerkelijke instituten. Ze staan voor de georganiseerde religie die nut kan hebben als aanvulling op het persoonlijk geweten. Maar ...

Als een paus van de katholieke kerk in een continent dat geteisterd wordt door een virus dat voornamelijk via sperma wordt verspreid, gaat vertellen dat het gebruik van een condoom dit niet kan helpen vermijden ... Dan vraag ik mij af in hoeverre ik dát specifiek soort sturen waarmee de katholieke kerk bezig is nog kan verdedigen.
Wat is hun bedoeling?? Waarom verspreiden ze bewust zulk een leugen?? 'Liegen' is toch verboden voor katholieken? Ge gaat mij toch niet vertellen, dat paus Benedictus zélf gelooft wat hij zegt? Dat hij niet inziet dat een virus dat via sperma wordt verspreid, kan worden ingetoomd door dat sperma in een zakje in plaats van in een ander mens achter te laten?

Of is hij een lange termijn strateeg? Is hij een man die op vlak van overleven van de mensheid veel verder kijkt dan wij vermoeden? Wil hij het virus niet intomen in 't gedacht dat het daar enkel sterker door wordt? En is het feit dat daar op middellange termijn zoveel mensen voor moeten opgeofferd worden een prijs die hij betaalbaar vindt? Vanuit de overweging dat het de enige manier is om niet met z'n allen door dit onstuitbaar monster dat HIV heet geveld te worden.
Voor alle duidelijkheid: deze theorie dient als poging om u op een amusante manier te vertellen over hoe absurd ik dit vind!!
Want neen, dit kan niet zijn doel zijn!! Want neen, hij verplicht mensen niet om eerst een HIV-test te ondergaan voor ze met hun kerkelijke wederhelft een poging doen zich voort te planten.
"Of zelfs vóór het huwelijk!!" bedenkt u? Mmm ... misschien is het te verdedigen dat hij dat niet eist. De katholieke kerk stelt dat men enkel seks mag hebben met het doel kinderen te krijgen. Men is volgens hun regels niet verplicht zich voort te planten - lees: seks te hebben in een huwelijk. Dus kan men volgens dat denkpatroon huwen met iemand die sero-positief is, zonder dat er condoomgebruik nodig is om zichzelf te beschermen. Of is de bewering dat seks enkel mag dienen tot voortplanting wél al voorbij gestreefd, volgens paus Benedictus?
Dus neen, zijn doel is niet de mensheid te beschermen tegen HIV!! De kost van de HIV-tests ligt vast niet hoger dan van de verzorging van de AIDS-patiënten. Als ik zo gemakkelijk een effectief gebod kan bedenken, kan de katholieke kerk dat zéker. Effectief is het! En volkomen binnen hun ideologie.
De volwassenen die 'zondig' zijn, kunnen getroffen worden. De kinderen krijgen sowieso de kans om zich de erfzonde te laten vergeven door de doop en hoeven dus - binnen dat kerkelijke denken - niet te worden blootgesteld aan mogelijke besmetting door hun moeder.
Maar neen ... Dat wordt niet geëist door paus Benedictus. Neen ... ik krijg er geen zicht op. Ik kan zelf geen antwoord verzinnen op de vraag waarom hij zulke beweringen doet. Geen andere dan wat ik met de titel zeg.
Zou anders wel goed gezien zijn. De zondaars laten sterven. Diegenen die jou volgen overhouden. Die dringen jouw theorie dan sowieso op aan hun kinderen. En zo krijg je vanzelf grip op een veel groter percentage van de bevolking. Dát is niet het soort gebruik van religie dat ik verdedig.
Evengoed keur ik tirannie niet zomaar af. Want wie ben ik? Ik weet eerlijk gezegd niet of de voordelen daarvan al dan niet groter zijn dan de nadelen. Misschien begrijp ik niet dat 't nodig is om een mensenmassa handelbaar te houden en dat daarvoor zo'n aanpak nodig is.

Mijn persoonlijk wars zijn van elke bewuste beperking van het vrije denken, is geen referentie. Mijn kijk en ervaring is niet waar het om draait. Dat accepteer ik.
'k Had gewoon graag geweten waarom ...



Wie meent dat de paus zijn uitspraak moet herzien, kan eventueel steun bieden aan Avaaz door deze petitie te ondertekenen.
Vanuit zuiver persoonlijke overtuiging: alvast bedankt voor uw steun!

de beperkingen van de totentaal

Ben je blij, boos, triest, verbaasd of wat dan ook waarvan je wéét dat je het bent, dan zet je een daarbij passend gezicht op.
En wat als je ‘t niet weet?
Dan zie je er misschien uit zoals blob eergisteravond.

Zat was onderweg naar iets doen, bezig betrokken te worden bij een activiteit. Een bezigheid waarvan ze onlangs nog had vastgesteld dat ze die niet had en veronderstelde dat het ook in de toekomst niet 't geval zou worden. Gevolg? Deels positieve verwondering en de bijbehorende snoet.
Ze ging er van uit dat wat er sowieso al was ook snel weer zou volgen. En op het moment dat het op de proppen kwam, wist ze met de beste wil niet de vinger te leggen op wat ze daar nou eigenlijk echt van vond of zelfs hoe ze er tegenover zou willen staan.


“Trek zo geen toot!” wordt wel eens gezegd tegen iemand die met mimiek zijn ongenoegen laat blijken. “Ik trek geen toot!” wordt door de trekker dan ook wel eens beweerd.
Een hypocriet persoon, wordt hier bij ons ‘nen totentrekker’ genoemd. Vast omdat hij opzettelijk een expressie kiest die van zijn oprecht gevoel afwijkt.
Maar in hoeverre worden onze gezichtsspieren bewust gestuurd? Komt eerst de emotie en na de bewustwording ervan, in super snel tempo - alsof ‘t vanzelf ging, maar dus wél gestuurd door gedachten - de bijbehorende gelaatsuitdrukking? Of arriveren de beide tegelijkertijd omdat ze alle twee uit dezelfde, verborgen poel komen?
Is dat misschien ook de reden waarom we zo veel ongeloofwaardig acteerwerk zien? Omdat mensen al te vaak emotie willen uitdrukken vanuit redenering? Is daarom de fysieke beleving van een gespeelde emotie, zoveel belangrijker dan de verstandelijke herkenning?
Want hoeveel acteurs zijn er niet, die hun lichaam vergeten? Doordat onze focus op het aangezicht ligt, zijn we al te vaak geneigd de taal van onze houding en bewegingen over het hoofd te zien. Verbale communicatie heeft de aandacht danig verlegd, dat we meer dan de helft van wat we zelf vertellen niet meer verstaan. Terwijl ons lijf uiteindelijk toch zegt wat er gezegd moet worden, als we het met ons gezicht niet zonder woorden weten te brengen.
Zoals bij blob dus ...

blobje spreekt van eenzaamheid

"Ik ben eenzaam.
En dat is goed.
Want zo moet ik zijn als je er niet bent."

zou ik willen kunnen zeggen.
Maar ik kan het niet, want het is niet zo.



Of is dát eenzaam zijn?
Graag eenzaam willen zijn omdat iemand er niet is,
maar zo niemand kennen?
Nog niet zo ver zijn, het missen van het missen niet meer te zoeken,
maar niemand te missen hebben?



Het wil alleszins zeggen dat hét niet verdwijnt als je er bent.

Huishoudkunde - anno 2008

Editie voor de vrouw die een huis deelt met iemand van het andere geslacht.


Les 1

Beken dat u - net als zoveel anderen - veel en veel te veel tijd doorbrengt aan uw computer. U zult zich gesteund voelen op het moment dat men zich in u herkent en wie weet dat er iemand opduikt die er wél al een oplossing voor vond.

Les 2

Koop geen toestellen, gadgets, enz die u tijd zouden besparen. De tijd die u wint, zult u toch ook aan uw computer doorbrengen. Ze zorgen er bovendien voor dat u nog minder tijd uittrekt voor uw huishoudelijke taken, waardoor u nóg meer tijd tekort komt.

Les 3

Als er iets gedaan moet worden, doet u alsof u alleen woont. De overtuiging dat uw mannelijke huisgenoot volle bak meehelpt in 't huishouden, geeft u de valse indruk dat u zelf nog amper wat hoeft te doen. Dat ontneemt u - op die talrijke momenten dat het boeltje in 't honderd loopt - bijgevolg het kostbare recht om te zagen dat 't allemaal voor uwen appel is.

Les 4

Zorg dat uw voorraad serviesgoed, bestek, kleding en al die andere onderhoudsintensieve producten zo groot of zo klein mogelijk is, naargelang de beschikbare aan het zicht onttrokken ruimte en uw tolerantie tegenover bergen achterstand.


Les 5

Sluit in tijden van hoogste nood leuke digitale tijdrovers achter een paswoord dat enkel uw huisgenoot kent en doe bij hem hetzelfde. Niet digitale tijdsponzen kunnen ... vergeten worden, wegens niet meer van toepassing.

Flexi Squeegee

Om met van die wegwerpdoekjes te poetsen, bestaan er al een tijd van die flexibele systemen. Een simpele vloertrekker met zo'n wendbare steel had ik nog niet gezien. Nog geen zeven euro en er zat zelfs een microvezeldweil bij!
Ziet er handig uit.

watervogel

klikken op de foto om te vergroten

(natuurlijke) habitat: de Gentse binnenwateren (en omgeving waarschijnlijk)
grootte: groter dan een wilde eend en veeeeel groter dan de andere witte meeuwen die we hier met hele horden zien.
voeding: een half Frans brood in één keer!!! Ok, doorweekt ... Maar toch!

Iemand enig idee van de soort?
Ik gok op de vrouwelijke of jonge Engelse kleine mantelmeeuw (Larus fuscus graellsii).