Mag een consumptieartikel aan particulieren onverpakt worden verkocht?
Door de verplichte vermelding van de houdbaarheidsdatum en ingrediënten ben ik daar niet helemaal zeker van.
Tuurlijk wel!! De koffiebranderijtjes hier in Gent verkopen de bonen in een zakje zonder al die info. Het winkeltje met natuurcosmetica aan de Vrijdagmarkt verkoopt ook heel wat producten onverpakt.
't Zou toch fantastisch zijn moesten we voor al de rest ook ergens naartoe kunnen met ons eigen vat, om daar het product in mee te nemen. Neen! Geen plastieken of blikken ton van 500 liter! Een recipiënt om iets in op te vangen.
Melk in onze glazen flessen, pasta en rijst in onze blikken dozen, choco in een pot met deksel, ... Wat zouden we niet onverpakt kunnen kopen? Frisdrank met koolzuurgas? Toch wel! Op café wordt 't ook van 't vat getapt.
Schoonmaakmiddelen en verzorgingsproducten van 't zelfde. Niets dat we niet in een bidon, fles of doos kunnen meenemen.
Dag navulverpakkingen! Dit gaat nog een flinke stap verder. Kan niet anders dan beter voor 't milieu én goedkoper zijn.
Misschien dat we hier niet al té groen georiënteerd zijn. Maar er zijn er misschien wel voldoende koppig genoeg om zo'n zaak te laten bestaan. Ja, volgens mij zou daar in Gent een publiek voor zijn.
Er zijn van die mensen met 'doorsnee' op hun voorhoofd geschreven als het op marketingstrategieën aankomt. Reken mij daar zéker en vast bij.
Zet mij in een file aan de kassa van een supermarkt en ik koop zowel frisdrank uit de koelkast vlakbij, een chocoladereep en een doosje pastilles uit het rekje. Moesten die marketingspecialisten beseffen dat het niet enkel op de domsten onder ons effect heeft, dan zouden ze daar ook goede tijdschriften zetten en zou 'k zelfs dat meenemen. Nu houdt het op bij Familie, Story, Dag Allemaal waarvoor ik me te slim voel, Flair waarvoor ik me niet huppelkut genoeg acht en Libelle waarvoor ik me op mijn vierenderdig nog altijd niet voldoende volwassen vind.
Maak op tv een reclame die net door de beugel kan en hij maakt me op zijn minst nieuwsgierig. Als je het kunt laten om over een docter L. Chirotas te lullen, een vent uit de was te laten springen of “feesten als de beesten” te laten uitspreken door de reïncarnatie van de heilige maagd Maria in een lompe, dwaze, mottige kalle, dan boek je bij mij al resultaat.
Langs de andere kant, ben ik aartsmoeilijk. Vanaf het moment dat te veel mensen op een bepaalde kar springen, dan hoeft het voor mij al te vaak niet meer.
Rond mijn zestiende had ik een van de eersten een neuspiercing. Er was buiten mij maar één meisje dat ik kende, dat het ook had. En dat was dan nog een hele toffe. Eens er meer en meer waren die een piepklein steentje in hun neus foeterden, deed ik het er uit. Er was niets bijzonders meer aan en het hele opzet – anders zijn – was volkomen verloren gegaan.
'k Ben dus een goeie om nieuwe trends mee te lanceren, omdat ik heel gemakkelijk te overtuigen ben en sowieso bereid ben om voor gek te lopen als ik er daarmee maar verschillend van de massa uitzie. Dat ik er eens de trend is gezet, tussenuit glip daar zal geen enkele fabrikant wakker van liggen. Ondertussen is er alweer iets nieuws om door mij te laten uitproberen.
Zo moest ik als schoenen-liefhebber van het eerste uur dus wel bij de foam footwear terecht komen.
Ondanks ik een van de weinige vrouwen ben die écht goed op stelten van naaldhakken kan lopen, ik er amper last van heb en ze ontzettend graag draag, wilde ik die lompe gevallen toch uitproberen. Het was genoeg dat ze er 'anders' uit zien. Dat is toch wel het minste wat je kunt zeggen?
Publiciteitsgevoelig als ik ben, weet ik dat er niet veel producten zijn die waar maken wat de reclamecampagnes beloven. Foam footwear is een van de uitzonderingen.
Plus (!!!!) ze verslijten en je kan er geen nieuwe zolen op laten leggen. Meteen een goeie reden om jezelf af en toe een nieuw paar te kopen. En ook daarover liegen ze niet eens op hun websites.
Er is misschien één nadeel. Die gasten zijn hun gamma goed aan 't uitbreiden en als schoenen-fanaat zorgt dat voor een steeds verder toenemende kooplust. Maar ik zei niet voor niets 'misschien', want daardoor hoeven we niet allemaal precies dezelfde te dragen.
De bekendste zijn Holey Soles
en Crocs.
De enige verschillen zitten in de modellen in aanbod en de prijs.
Holey Soles zijn een stuk goedkoper. Ze zijn te koop in doe-het-zelf zaken. (En daarom minder trendy?)
'k Ben voorzichtig begonnen met de Holey Soles – Explorer. Niet om hoe ze eruit zien, maar omdat ik niet wist of die nu echt wel zo aangenaam om dragen waren als wordt beweerd.
Daarna kocht ik de Crocs – Alice. (Minder comfortabel dan de grove klompen, maar ze staan nog altijd garant voor een hele avond lang kunnen dansen zonder ook maar een beetje pijnlijke of vermoeide voeten te krijgen.)
Met kerst kreeg ik vanop mijn lijstje de Crocs – Georgie. Want als iedereen al met die 'gewone' gummie klompen loopt, dan kies ik het gekste, meest speelse, uitbundigste model dat in het aanbod zit. E zei toen ik ze uitpakte tegen zijn mama - de schat die ze mij cadeau deed - "En gij hebt dat gekocht voor haar?!". Ze deden hem denken aan een uitvergrote versie van de laarsjes van een playmobile mannetje ofzo. Ikke:"Jaaaa!! Leutig hé?!!!" Hij heeft dat niet bevestigd en zijn mama snapt eigenlijk evenmin wat ik er nou zo 'te gek' aan vind.
Ze gaf me ook - alweer van op mijn lijstje - de Crocs – Ithaca. Zeg zelf, die zien er toch héél normaal uit. Die heb ik gekozen, omdat ik zot ben van flip-flops en als die in dat gamma voorkwamen, ze in mijn collectie niet mochten ontbreken.
Nu 't hek toch al van de dam is, plan ik op middellange termijn de aankoop van ...
De Holey Soles – Provider. De hele tijd rubberen laarzen dragen, ook als 't niet regent, vind ik al té fanatiek. Die met de gaatjes zijn in de winter te koud en de Crocs - Mammoth vind ik niet praktisch, omdat je die voering niet apart kunt kopen.
Ook (eens het terug beter weer wordt) de Holey Soles – Getaway. Omdat ze er wat anders uitzien en dus ook zullen voelen. Ze hebben verstevigde zolen die wat minder snel slijten. Da's een voor- en een nadeel.
En dan nog de Crocs – Mary Jane. Omdat een mens niet altijd dezelfde wilt aandoen.
Wist je dat Crocs binnenkort zijn eigen winkels bij ons gaat openen?! Neen, neen ... 't Zal niet zomaar bij de zoveelste vlaag van zinsverbijstering blijven.
En dankzij mensen als ik, kunnen jullie dan met een gerust hart die winkels binnenstormen en er een klein fortuin uitgeven door van elk model uit het aanbod een paar te kopen.
Voor ...
En na ...
Om ervoor te zorgen dat de doorsnee bio-klant een fles melk herkent, moet er een foto van een koe op gezet worden, of wat?!
Als je bedenkt dat
Moet ik dan beginnen te vermoeden, dat idealisme voor dommeriken is?!
Gisteren aan de kassa van de Delhaize een potje 'Choco & Fruit' gekregen. 'k Had een beetje gehoopt op een mengeling met sinaasappel, want orange cakes vind ik yummie! 't Was met peren. Ik héb choco en ik héb peersiroop. Dat kan ik dus evengoed zelf fabriceren door ze samen op mijn boterham te smeren.
'k Heb zo'n Delhaizekaartje om punten mee te verzamelen. Zouden ze dat bijhouden, dat ik choco en peersiroop kocht en me daarom die combinatie cadeau doen? Naah!
Ze zouden 't beter wel doen. Ze doen daar toch wel iets mee, met al die gegevens over mijn koopgedrag?
Iemand zei me ooit, dat hij dat soort kaartjes niet wilt, omdat 'ze' daarmee dus weten wat je allemaal koopt. Ik moet toegeven dat ik 't nut er niet meteen van inzie, om dat geheim te houden. Bij mijn weten worden er in de supermarkten tot nog toe geen illegale producten verkocht. “Ja maar, 't gaat om mijn privacy.”
Kan iemand mij één product uit een supermarkt noemen, dat ook maar de minste interesse van eender welke organisatie zou kunnen opwekken? De Pabo catalogus bijvoorbeeld. Dat is iets anders. Dat je niet graag hebt dat de postbode zich levendig kan indenken hoe jouw seksleven eruitziet, daar kan ik inkomen. Maar in een supermarkt!? Condooms komen nog ergens in de buurt. Maar al zou je een heel mandje volladen. Dat maakt jou niet de moeite van het 'goed in de gaten houden' waard!
Trouwens, een mens zou hen er kunnen op wijzen dat 't vroeger niet veel beter was. 'Alice van 't winkelke' zal ook wel van al haar klanten geweten hebben wat ze kochten. En Alice, zoals ik het type zie, vertelde het dan ook nog graag door aan al die er wilde naar luisteren.
Dat mankeert er nog aan: een jaarboek uitgegeven door de supermarkt, waarin de top vijf producten van al haar klanten gepubliceerd wordt! Vroeger bij Alice moest je 't zelf opschrijven, da's 't enige verschil. 't Zou alleszins meer gelezen worden, als het magazine dat ze nu in de bus droppen.
Een naaister die voor een poepchique boetiek werkte vertelde me ooit dat 'Madame' - van die boetiek - vlak voor haar bij de slager was. “Twee niertjes en een staartje” Dat was wat Madame had gevraagd. “Kijk ne keer jong ... Twee niertjes en een staartje begod! Daar wordt ook goed gegeten hé?” werd me smalend toevertrouwd, omdat bij haar wél een ferme lap vlees op de borden gelegd werd. 't Feit dat die er bijlange niet uitgehongerd uitzag, speelde geen rol.
Nu aan de kassa's van de supermarkten worden al je aankopen minstens twee keer gescand. Een keer door het toestel dat de prijs opgeeft en door de klant voor én achter je. Wat doet een mens als je daar staat te wachten? Kijken wat een ander koopt en proberen om aan de hand daarvan een beeld te krijgen van wie ze zijn. Als je met mij aan de kassa staat, is dat 't geval. Ik doe dat. En ik zie anderen ook kijken en hun blik neerslaan als ik het zie.
Maar van mij mag dat hoor. Ze mogen mij zelfs vragen of ik dat al eerder gekocht heb en of 't op iets trekt. Neen, dat zou dom zijn. 'k Zou een keer met mijn ogen moeten rollen en antwoorden:”Neen, 't trekt op niks maar ik koop het toch nog eens!”
Zouden er klanten bestaan, die het rustigste uur in de winkel afwachten om zo discreet mogelijk te shoppen? Zie je ze al gaan, met een caddy om alles in te verstoppen? In elke gang wachten tot hij helemaal leeg is, voor ze iets uit een rek nemen. Flap open, stuff erin en flap meteen weer dicht? Altijd wachten op een moment dat er geen kat aan de kassa's is en nooit veel in één keer kopen, om alles zo snel mogelijk terug van die lopende band te hebben? Maar de kassierster zou 't weten. Ze zouden zich moeten verstoppen achter een hoed of een muts, een grote, donkere bril en een sjaal tot voor hun mond.
Dat is het! Daarom dragen die vrouwen boerka's! Zij en/of hun mannen willen niet, dat anderen weten wat ze kopen!! Die moeten enkel nog een zonnebril opzetten en ze zijn klaar om naar de winkel te gaan. Daarom hebben die boerka's ook allemaal dezelfde kleur!
Enfin ... Om u maar duidelijk te maken, dat ik het gevaar van zo'n kaartje niet direct kan zien.
Ah en de zwart-geld-theorie ... Laat die ook maar zitten. “Als ge voor meer geld koopt, als dat ge officieel verdient, dan ... hé. 'k Moet het u niet uitleggen hé?” zei die gast die dat principieel niet wilt gebruiken. In 't zwart werken is onze nationale sport, dat weet ik. Maar als je dat zwart geld, bij gebrek aan toffe dingen om mee te doen, moet opgebruiken in den Delhaize?! Goe bezig!!! En als je officieel zo ontzettend weinig verdient, dat je daarmee niet toekomt om gewoon naar de winkel te gaan. Dan is er denk ik veel kans dat de fiscus u sowieso, vroeg of laat wel op 't matje zal roepen.
Als iemand mij toch kan uitleggen welke dreiging daar op lange termijn achter schuil gaat, mag hij het mij altijd schetsen in een reactie.
Ze verkopen in de Lidl ook kinderkousen tot maat 38 met o.a. Maja de Bij. Ik ga ze kopen. En als er iemand iets over zegt dan volgt er iets als:
In plaats van “M, A, J, A, kleine bijtje Majaaaaa”,
zingen we “Dikke, ambetante, lelijke Majaaaa”.
Allez, om mij een plezier te doen.
bron
Ooit zei E tegen mij dat ik een salon-socialist ben. Daar is iets van. Mijn inlevingsvermogen gaat zo ver dat ik me letterlijk bedreigd voel door de pijn die het slachtoffer van om het even wat moet doorstaan. Evengoed gaat mijn engagement niet verder dan vier goede doelen steunen, dierlijke producten van beestjes met vrije uitloop kiezen, bio- en ecoproducten kopen en wanneer ik ook maar de kans schoon zie, mensen attent maken op het belang van een mentaliteitswijziging – neen, ik houd mij in – in ga niet in detail treden.
Hoe lang denk ik niet al:"Zouden we niet zo'n sticker tegen ongeadresseerd drukwerk op de brievenbus hangen? Al die bomen die moeten sneuvelen voor info die ofwel overbodig, ofwel op het net te vinden is."
Als ik dan zo'n advertentie zie, vergeet ik de bomen even en denk direct:”Bloggen!!”. Zo'n dingen mógen trouwens en masse op papier verspreid worden. Dat niemand 't mist!!
Ook gij zult het geweten hebben!!!
Neen. Scharreleieren en eieren van hennen met vrije uitloop zijn niet precies hetzelfde.
Bekijk de details ...
Dat is zo'n gigantische stap in de goede richting. 't Moet nog niet waar zijn – want er zullen vast mensen zijn die me er willen op wijzen dat het niet écht allemaal scharreleieren zijn. 't Wil dan toch zeggen dat marketingbureaus hebben opgemerkt dat de klant daar belang aan hecht. De Aldi-klant nog wel! Hij die doorgaans niet dieper in zijn zakken wil of kan tasten om diervriendelijk, bio of eco te kopen. De bewuste mensch zonder cenzen is blij. De kippenleed negerende slechterik zal zich onvrijwillig tegen de legbatterij verzetten.
De anderen hadden dat ook gekund? Het verschil, dames en heren, is dat zij dat hadden kunnen doen, maar dat Aldi het daarentegen daadwerkelijk gedaan heeft.
Ook al is den Aldi verder als de Delhaize, toch zal ik vanaf nu naar daar om eiers gaan. Om samen met al die andere idealisten te tonen, dat ik die keuze apprecieer. En ja ... ok ... ook om met een gesust geweten in mijn zetel te kunnen hangen.
