Een wereld voor Kadra Fédèr en consoorten.

Moest gij haar zijn, ik zou u bij 24°C laten struinen door olijfgroen water van 19°C. ’t Zou tot net onder uw bibs rijken. Ge zout steunend op uw armen de hele plas door kunnen krawietelen. Moest ge ongewild en te lang kopken onder gaan, dan zou ‘k u zo voorzichtig optillen, dat ge mijn hulp bijna niet merkt.

Moest ge leven. – Oh, ik zou zo graag hebben dat ge leeft! – Ge zout met dezelfde, eeuwig minzame blik en glimlach genieten van de plekken waar ik u naartoe breng. Ik zou de wereld een beetje door uw oogskes kunnen zien en al zou ‘k niet weten dat ik daar ben, zou ‘k mij toch veilig voelen.

U kunt de afbeelding vergroten door erop te klikken.

later toegevoegd:
Kadra Fédèr was zomaar een naam die in me opkwam.
Wel ... 'kadra' blijkt personeel in het Pools en 'feder' stinken in het Portugees.
Op 1 mei al 't personeel dat stinkt in bad? 8-D

het ...-kruid

Zou 't zijn omdat de lente zou goed haar best doet, dat ik weer formidabel geïnteresseerd geraakt ben in (wilde) planten, kruiden en bomen? Wat er ook de kop uit de grond steekt, ik wil weten wat 't is!
Als ik te voet ergens heen ga, zou 'k 't beste van al steeds een fototoestel meenemen. Nu doe ik dat (nog) niet en moet ik van al die planten waarover ik me vragen stel, de kenmerken zo goed mogelijk trachten te onthouden. Later probeer ik dan op basis van wat ik er wel al over weet te weten te komen wat ik er nog niet over weet. Door een aantal gidsen door te nemen, leerde ik wat het zoeken vergemakkelijkt. De bloeiwijze, de bloemvorm, bladstand, bladvorm. Als je weet hoe die worden genoemd, boek je sneller resultaat dan met een beeld waar je geen juiste namen bij kan plaatsen. Met vage zoektermen als 'grote bladeren harige stengel rode vlekken' kwam ik bij de 'Reuzenberenklauw'. En dat was hem inderdaad!! Was ik blij dat ik die gigant niet even beet genomen had om hem van naderbij te bekijken!

Er is nog wel een reden waarom ik beter een fototoestel mee zou nemen.
Thuis op mijn binnenkoer heb ik de planten die spontaan, in de bloempotten zijn gaan groeien, laten staan. Eenvoudigweg omdát ik nu wel eens wil weten wat er precies komt als je zelf niets plant. Onder andere de simpele, alomtegenwoordige Paardenbloem groeit hier nu. 'k Was eigenlijk wat verwonderd dat 'onkruid' het blijkbaar goed kan doen in potten. Ik nam foto's van de typische dikke straalbloem. En kijk! Zo zag ik voor 't eerst dat het binnenste deel van die gele halve bol vol staat met stampertjes.

Je kan op de foto klikken om hem te vergroten.

Alles wat hier uitkomt is echter niet zo gemakkelijk herkenbaar voor me. Waar ik vorig jaar rozenstruiken zette, is blijkbaar zaad van een boom gevallen. Er zijn heel veel zaailingen in ontsproten die flink doorgroeien. Maar 'k heb geen idee van welke boom ze zijn.
Vorig jaar had ik Zwarte Nachtschade in een kuip gekregen. Dat groeide dat 't een plezier was. Maar eer ik op internet gevonden had om welke plant dat ging! Pfff!! Gezien dat een eenjarige plant is, bleef daar helaas niet meer van over dan wat droge stengels.
Dit jaar heb ik thuis - als mij voordien onbekende - enkel nog maar het 'Klein Kruiskruid' geïdentificeerd.

Via deze link, kan je een reeks recente foto's bekijken. Moesten er voor jou herkenbare dingen tussen zitten, laat je me dan iets weten?

Gent met een tent

Half twee 's nachts, Sint-Pieters Station
Vijf jonge mensen (waarvan ik er eentje redelijk goed ken) zijn naar een optreden geweest in Deinze en geraken niet meer thuis. De gast die ik ken en het enige meisje in de compagnie komen bij mij thuis overnachten. Who needs coachsurfing when you've got (crazy) friends all over the country/world?
Een van de achterblijvers heeft een slaapzak mee. Ze grappen dat ze er tot de eerste trein komt beurtelings in zullen kruipen.

Negen uur in de ochtend
Ik blijf erbij dat ik eens rond ga trekken.
Met de lichtgewicht tent – 1,5 kg!! - en mijn honden.
Onlangs vertelde ik nog iemand dat ik niet 'op reis' ga, omdat ik evengoed verwonderd kan geraken op een plek in Gent waar ik nooit eerder kwam. Deu-eus ...
ga ik gewoon door Gent trekken. Op de wilden boef, elke dag op zoek naar een nieuwe tuin om de tent in op te slaan. Bij die mensen douchke pakken en eten, praten en foto's nemen en were weg.

Must see over 'trekking' / 'hiking'

stokvier

Een oud metalen vat in de tuin. Patattenkruid, papier, ... Neen, dat was het. Papier en patattenkruid. Dat verbrandden we.

Tegenwoordige tijd.
Jij schijt mij uit en ik koop een vuurkorfje.
Jij, grootmoe. Neen, dat klinkt ongepast.
Jij, moeder van mijn moeder. Ongepast.
Vrouw die mijn moeder baarde.
Wezen dat mijn moeder baarde?

Terug naar de tijd van de grote plastieken wigwam. Een 'tipi' noemde jij dat. 'Pipi' klinkt leuk, maar 'tipi' onnozel. Onnozel en ongepast voor de grote, sterke Indianentent die onze pit voor me gemaakt had.
Terug naar de tijd dat ik nog niet wist hoe mooi de wereld is en hoe lelijk de bril die jij me hebt opgezet.
Terug stokvier maken.

Terug naar de tijd dat mensen ofwel goed- ofwel slechtgezind waren.
Jij was slechtgezind. Hij was goedgezind. Wij maakten stokvier.

'Stokvier'

...

Dat komt van 'stookvuur'.

Pattenkruid heb ik niet.
Papier wel.
En een echte kerstboom van vorig jaar.

(niet) zitten schilderen

Tafel vol schilderspullen
Gezicht in de zon en 't werk in 't licht
Op de achtergrond: de muziek uit de film van gisteren

Tafel vol theaterteksten
Handen op 't klavier en de ideeën in zicht
Op de achtergrond: de muziek uit een film van lang geleden

Na 10 seconden luisteren naar het eerste nummer al kippevel
Bij het derde nummer de ogen moeten sluiten, adem inhouden, wiegen en vanbinnen ... wenen, glimlachten, ineen krimpen, alles spreiden, weggaan en voor altijd blijven bestaan

Het gaat door
Voelen
Leven voelen gaat zo hard door
Als je van de pauzetoets durft blijven



Het derde nummer:
Deborah's Theme - Once Upon A Time In America (Ennio Morricone)

Tango als in uw salon

Met mijn vriendin en haar vaste danspartner mee geweest naar 'Milonga de la Tangoteca' ...

Elk heeft zijn stijl, zijn eigenheid, zijn persoonlijke manier van dansen.
Het plezier staat op veel gezichten te lezen.
't Is schoon om te zien.

Dhr. X:
"Danst u ook mevrouw?"
Ik:
"Graag!"
- blijdschap die met gensters mijn gezicht af spat, verandert in lichte paniek - "Maar ik ken daar niets van."
Argentijnse Tango staat niet bekend als een dans die je zo rap eventjes gaat doen!
Dhr. X:
"Dat maakt niet uit."
Ik:
"Ok"
- met in gedachten:"Die mens houdt 't na dit halve nummer dadelijk voor bekeken."
Dhr. X:
"Gewoon naar de muziek luisteren. In Tango zijn er geen 'verkeerde' passen."
















De geruststelling heeft gewerkt.
Spectaculair voetenwerk kwam er bij mij weliswaar niet aan te pas. Maar 't was wél plezant en 't voelde juist! - Op die paar momentjes na dat ik echt strop zat. :-))) -
Die mens heeft er na dat half nummer meteen nog twee bij gedaan. :-D

Allez ... Groei!

Goed weer, beestjes, veel lucht en kindjes zorgden voor een uitstap naar de wereld waar alles en niks moet uitgelegd worden.




otter, originally uploaded by dP spot.

giraf, originally uploaded by dP spot.

ik
"Maar ik kan niet onder jouw arm doordraaien met uwe vinger boven mijn hoofd.
Daarvoor moet jij eerst héél hard groeien.
Allez ... Groei!"

zij:
"Maar ... maar ..."

ik:
"Groei dan! Allez hup! Nu!!"

zij:
"Maar da gaaaa toch nie-nie-nie-nie!"



'Alles' is misschien wat veel.
'Niks' is misschien wat weinig.
Maar 't komt er toch zalig dicht bij in de buurt.

Meer foto's van vandaag.

met een camionette van 't één naar 't ander

Als ik ooit nog écht op reis ga, dan is 't met een camionette. Mijn honden mee en van 't één naar 't ander.
Slapen vanachter op een matras. Mensen aanspreken en hen vragen of ik tegen betaling bij hen thuis mee aan tafel mag schuiven en een douche mag nemen. Met hen praten, foto's nemen en mijn bedenkingen opschrijven.
Dat moet niet ver zijn. Er zijn hier vlakbij genoeg plekken die 'k nog nooit heb gezien. 'k Zou den buiten intrekken. Naar kleine dorpen en gemeenten. Grond, bos en water. Veel daarvan! Dat wil ik zien.


De zandgroeven in de geburen van Calonne en Gaurain-Ramecroix. Terwijl ik daar ben het Bois de St-Marc in trekken.


Grotere kaart weergeven


De Franse grens over, naar Macou - onder de woorden 'Parc Naturel Régional Nord-Pad-de-Calais' - zitten en kijken.


Grotere kaart weergeven



Terwijl ik daar dan vlakbij ben, in het Forêt Domaniale De Raismes-saint-amand-wallers rondlopen en linksonder op de kaart over het Mare à Goriaux turen.


Grotere kaart weergeven


Naar Wallonië en bij Cerfontaine een toertje rond het Plate Taille maken.


Grotere kaart weergeven


Bij Petites Tailles gaan kijken hoe rood de aarde er van dichtbij uit ziet.


Grotere kaart weergeven


Ons een paar dagen verschuilen in 't midden van dit schiereiland in de Rurstausee.


Grotere kaart weergeven


Misschien nog even langs de Wheback Stausee.


Grotere kaart weergeven


Maar veel kans dat ik na 't schiereiland al naar huis zou komen.
Zeer voldaan.
Door efkes niet te kijken naar hoe bedrieglijk 't vast is.

beestachtig

Eerst gefrutsel onder de verwarmingsradiator. Dan achter de kachel. Daarna een opbergbox omver. Telkens met enige tijd tussen en elke keer met Puddy als bron. Tot zijn gekoers en gespring me vanochtend nóg maar eens wakker maakte, ik rechtop in bed ging zitten en hij me gespannen zat aan te kijken mét ... een muis in zijn bek.

"Flinke Púddy! Muis gepakt?! ... Flínke man!"

De kat legt haar neer en loopt op hoge poten, staart in een vraagteken en opgeheven kop weg. De muis trippelde ook weg. Vooral met snelheid. Roefel, de fauteuil onder! Doosje genomen, zetel weg, doosje over de muis, dekseltje eronder en met haar naar buiten.


Bedankt!, originally uploaded by dP spot.

Beestje was toen ik het doosje oplichtte, waarschijnlijk té sterk van slag om zich meteen uit de voeten te maken.
Gevolg ... zoals te zien op volgende foto.


O jee!, originally uploaded by dP spot.

Hij weer met 't grutje naar binnen en 't wreed amusement kon herbeginnen. Na relatief korte tijd was er al 't leven uit.


Is 'beestachtig' terecht of onterecht het woord voor datgene waarvoor 't staat?

Mijn grootvader die bond destijds een mus die hij gevangen had, levend met een touwtje aan een staak. Die pikkedieven kwamen roven in zijn moestuin. "Om de andere mussen te verjagen." zei hij.
Ja, inderdaad. Dezelfde grootvader die een merel hield in een kooi. Hij die beweerde vogels graag te zien. Hij hield van het plezier die ze hem leverden, niet van vogels zelf.

Katten zouden naar 't schijnt 'spelen' met hun prooi, omdat ze instinctief nog altijd jagen, maar het niet meer doen uit honger.
Mijn grootvader had ook genoeg aan wat overbleef na de mussen hun inmenging. 'k Vraag mij af wat de verklaring is voor zijn gedrag. 'k Zie er niet graag een domme, eigengereide bruut in.

scheutenparade

(Een vervolgje op 'de wet van de sterkste'.)

Kijk! Dat bedoel ik dus hé.
Ik steek een verfomfaaid blad in de grond en daar komt een babyplant van.
Je moet nog wel goed je best doen om haar te zien, maar toch.






En dat hieronder ... (klikken op de foto om te vergroten)
- Ja inderdaad, stofnetjes! Maar die wou 'k niet per se tonen. -
in de rode rechthoekjes
die groene bolletjes
dat zijn ontluikende scheuten.



Schoon hé?! :-D



Ja, ja ... Met vetplantjes lukt het prima!!

digitaal afkicken

Telenet zou een aantal buitenlandse, openbare omroepen vervangen door commerciële zenders die in eigen land meer bekeken worden. (volledig artikel) Mijn eerste reactie daarop was:"Blij dat ik geen Telenet-klant ben!"
Maar eigenlijk heeft digitale tv rare dingen gedaan met mijn kijkgedrag.

't Zal ook wie nog niet digitaal kijkt wel bekend zijn, dat dé luxe hem zit in 'later kunnen kijken' en 'tijdens de uitzending een pauze kunnen nemen'. Van het handvol programma's dat ik graag wil zien, staat een groot deel nog een week op 'net gemist'. Een onderdeel waarvoor je niets extra moet betalen.
Sinds ik niet meer per se op het tijdstip van uitzending voor tv moét pleisteren, besloot ik om van de optie 'op aanvraag' duchtig gebruik te maken. In de praktijk doe ik dat dan niet binnen de week, zodat ik 3 euro zou moeten betalen om via 'ooit gemist' te gaan. Dan bedenk ik dat 't zonder dat programma te zien ook wel zal lukken en zie het dus niet.
Kortom: dankzij een uitbreiding van mijn mogelijkheden, zijn er ten huize dP spot meer volledige weken dat de tv niet heeft aangestaan dan wel.


Voor wie 'het' wél nog gezien wil hebben, is dit een bijzonder handige website.

doorgaan

Mijn gat is na veel tegenpruttelen in beweging geraakt. Welk café?? Tram 4 rijdt wegens werken niet tot aan de Korenmarkt. Maar hey, als ge 982,31 meter kunt lopen in 6min44sec kunt ge van 't Duivelsteen naar de Korenmarkt en beyond stappen ook.

Boite 1
'k Was de tram nog niet goed af, of ik had al zicht op een schoon half-caste kindje van Africaa Maan whom wanted to make family here.
Rustig, maar gepresseerd appeljenever en watertje uitgedronken.
Hier had ik hem toch niet verwacht.

Boite 2
Enkel een staanplaats naast de arrogantst uitziende mens van Gent, die mij gelukkig niet kon zien wegens blik omwikkeld door ego met hogere dichtheidsgraad dan de rook die hij in mijn gezicht blies.
Meneer vertrekt. Ik pik zijn barkruk in en drink rustig maar licht ongedurig mijn appeljenever.
Hier had hij héél misschien kunnen zijn, onverwacht.

Boite 3
Linker voet binnen, rechter voet erbij. Op de geïmproviseerde dansvloer een madame die in de 'ik ga kakken'-houding gaat, terug recht komt, weer in de 'ik ga kakken'-houding en terug recht geraakt. Rond de madam: drie mannen. De hand met het glas blijft in de lucht. En met 't fééééééééééép-geluid van een ballon waaruit de lucht op zijn irritantst losgelaten wordt:"Aaï lof joe gaaïs!!".
Rechtervoet buiten, linker voet erbij.
Hier had ik hem niet graag willen zien.

Boite 4
Naast mij zegt een jonge twintiger tegen een van de twee meisjes die bij hem zitten:"Moest jij niet lesbisch zijn, ik zou zo verliefd op u worden." Ik denk:"Hij kan dat gewoon afzetten. Da's handig."
Rustig, maar verveeld rol ik afwisselend de rand van mijn klein glas appeljenever en mijn groot glas water over de toog.
Hier is hij nu ook niet.

Aan de halte van de nachtbus staat een wereldverbeteraar op sjandallen met een zak kattenzand. Hij is vriendelijk en geklappig. 'k Vraag mij af of ze zijn besef dat er verschil in sekse bestaat geamputeerd hebben.
Ik blijf daar niet staan.
Als ik blablablabla meter kan lopen in blablabla, dan kan ik toch wel te voet naar huis ook zekers?!

En dan als ik thuiskom
aan mijn deur
is hij ook niet!

Vier boiten, drie appeljenevers, twee waters, één fikse wandeling en geen stap verder!!

Aan 't treinen voor de 20km van Brussel?!
Neen, in 't vormen van gedachten waarin dat gij niet voorkomt, kluiver!!
De eerstvolgende is vast wat hoog gegrepen.
Maar editie 2010 lijkt mij haalbaar.

stoute (hoge) schoenen

Hele dag gecontainerparkt en geshopt met grootmoe.
Wezen lopen.
Douchke gepakt en mij klaargemaakt om een muizepaske in de wereld te zetten. Ge zou 't niet zeggen ze, dat 't zo'n mini stapke is: hoge hakken, strakke jeans, leren vest ... Ge zou 't echt niet zeggen ...

Maar kunde geloven, dat 't mij meer moeite kost om effectief mijn gat naar een café te krijgen als dat toerke rond den blok te laten doen??

tips voor wie wil leren crocheteren ...

met de dvd van de Veritas.

Zij die de dvd gemaakt hebben, zijn verzekers heel ervaren in het haken en zijn blijkbaar hun sukkelperiode ondertussen vergeten. Er worden namelijk een paar bijzonder belangrijke aanwijzingen over 't hoofd gezien.

Maar ik, ik weet dat nog héél goed. Alsof 't gisteren was! Terwijl het toch al van voorbije maandag geleden is dat ik er ooit mee startte.

Vandaar een paar tips.

• Kijk u net als ik onozel naar waar ze die naald precies steken en hoe ze de draad nu eigenlijk omslaan tot dat ge 't met uw ogen dicht voor u ziet. Maar probeer nog niet om het na te doen!

• Kijk – net als ik deed ná lang en veel vloeken en miljaren, omdat mijn luskes te strak, te los, te beweeglijk (lees: wegschuivend en compleet onbruikbaar of zelfs foetsie!!) waren – héél goed naar waar de madame haar vingers zet. Want 't is niet dat ge daar ongestraft uw goesting mee kunt doen!

• Neem de haakpen tussen de duim en wijsvinger van uw rechterhand. - Ja als ge linkshandig zijt, moet ge hier alles omdraaien hé. - Want ja, dat speelt toch wel een rol ja.

• De draad die van de bol komt en ge met wat chance al aan uw haaknaald vast gekregen hebt, die laat ge over de vingers van uw linkerhand lopen en tussen uw ring- en pinkvinger door, zodat ge hem met die twee vingers wat kunt vastpakken. Geloof mij, als beginner komt 't van pas dat ge dat kunt.

• En dan eens ge aan het echte geworstel begint, is 't de bedoeling dat ge met de middelvinger van uw rechterhand de lus op uw haaknaald vasthoudt terwijl ge de naald beweegt om er op spectaculaire manieren draad om te wikkelen. Als de draad errond geslagen is, verzet ge die middelvinger naar dat stuk draad. Soit, altijd uwe middelvinger van uw rechterhand op 't laatste wat ge op die haaknaald gekregen hebt.

• Als ge dan zover geraakt zijt dat ge iets door een lus hoort te halen, dán is 't de bedoeling dat ge met de duim en wijsvinger van uw linkhand de lussen waar ge door moet, vasthoudt en de blokkade met de middelvinger opheft. Als ge die niet vasthoudt, dan hebt ge voor zoals ik, dat ge er halfweg door geraakt en dat is leutig als ge graag opnieuw en opnieuw en opnieuw begint, maar 't is zonder dat ook lekker lastig genoeg in begin.
  Ge moet natuurlijk wel garen nemen dat uit veel verschillende draadjes bestaat hé, zodat ge er zo telkens één of twee van de zevendertighonderd kwijt kunt spelen en “allez, herdoes!” tegen uzelf kunt roepen.
  

• Om iets door iets anders heen te trekken, is 't ook handig om de eerste iets een beetje aan te spannen rond uw haaknaald voor ge het door de tweede en eventueel derde en vierde iets probeert te trekken. Ja, sorry. Er komen inderdaad momenten dat ge een lus door drie andere moet krijgen. Daar komt de draad-tussen-ring-en-pinkvinger-van-de-linkerhand extra van pas.

Volgende tips zijn vooral bedoeld voor mensen die zó veel naar masochisme neigen dat ze heel den hannekesnest na een uur nog niet op de grond gesmeten hebben, om er een danske op te placeren.

• Weet dat ge naar uw haakwerk zult grijpen op elk moment dat ge iets anders waar ge zo lekker door opgekasjt werd even aan de kant laat. Omdat ge in tegenstelling tot bij zoveel andere situaties hier enkel uw eigen lompe poten kunt verketteren en dat doet 't hem toch hé?

• Houdt er rekening mee dat 't een perfecte bezigheid is voor mensen die elke godsgrondigen dag uren en uren tijd over hebben. Ge zult zien, op nen ik en ne gij zijn er drie of meer uren om, kunt ge uzelven voor 't hoofd slaan bij de bedenking dat dit niet in uw schema past en u volkomen terecht afvragen of 't misschien geen tijd wordt om zo'n kap met een tiretteken aan te schaffen.

Allez ... ik ga nog wat aan 't mijn verder doen. 't Bestaat tot nu toe uit een centraal punt met vandaar uit allemaal lange, smalle friengelkes, want de Veritas madame zegt bij elke nieuwe steek “Begin met een ketting van losse.”. En 'k heb nog veel van die strengen vandoen om aan een mutske te geraken dat over mijnen dikken, dikke keikop kan!!!

riiiinnnnnggggg!!!

Lyrics zijn belangrijk.
Ritme ook.


Voor mij hoeft er geen riiiiinnngggg om.
Maar 'k kan goed aannemen dat er ladies en gents zijn die zeggen:"Nu niet komen lastig doen. Gij hebt uw kans gehad!"

En 't ritme? Aaahhh!! Volledig 'Night out'-proof!!

Beyoncé - Single Ladies [Put A Ring On It] - Dave Audé Club Mix

tik tik tikketik ... de Tweiclub

tik tik tikketik
tik tik tikketik

Als kind nam ik een paar breinaalden van mijn oma, stak er net als zij ene onder mijn arm en liet er ene hangen.
En dan maar 'tik tik tikketik' doen ...
Elk huis heeft zo zijn geluiden. Dat geluid hoorde bij mijn thuis.

'k Heb mijn oma nooit gevraagd om me te leren breien en zij heeft het nooit voorgesteld. Zo waren wij niet. Daar zou toch maar oeverloos gekakel van gekomen zijn.

Op school kwam het nooit aan bod.
En toen een vriendin met ervaring er dan uiteindelijk werk van maakte, zette ik de steken zo vast op de naalden, dat 't na een priem of vijf meer op power training dan breien ging lijken!!
Sleurend aan elke steek hield ik het al bij al toch zo'n lap van 30 cm. vol. En dan belandde hij - dankzij ontstoken pezen in mijn polsen en er hartsgrondig genoeg van hebben – in een tas. De katten ontdekten mijn te vondeling gelegd handwerk-boorlingske en keurden het goed.
Een jaar later propte ik het gedrocht uit frustratie in de vuilbak.

En toch had ik het nog altijd niet volledig opgegeven. Ik kocht wat wol en een dvd van Veritas om het te leren. 'k Moest dat nu toch wel kunnen zekers, allez?!
De dvd zette ik in een rek bij de boeken die hetzelfde doel gemist hadden, de wol legde ik in een kast ... voor some day. En af en toe fantaseerde ik over hoe het toch wel plezant zou kunnen zijn. Want het heeft iets.
Breien wordt al zo lang gedaan, dat 't net is of het je uit de tegenwoordige tijd kan halen, terug naar waar tijd nog niet zo belangrijk was. Je zit daar maar te zitten, met dat tik tik tikketik ... en dat gaat niet voorui-ui-uit!!!!
Heel erg huiselijk ook, vind ik. Je blijft waar je zit. Tenminste ik toch, omdat ik niet in gedachten helemaal kan afdwalen zonder steken te laten vallen. Helemaal anders dan tegenwoordig al die 'klik en je bent op een andere plek in de wereld'-ervaringen.
Maar het kwam er niet van. De dvd en wol bleven ongebruikt.

Tot ik ze voorbije maandag ben gaan opdiepen! Opzetten, de rechtse en de averechtse, die wilde ik toch al terug onder de knie hebben voor mijn eerste Tweiclub.
Met de combinatie van de pauze en doorspoelknop, bekeek ik herhaaldelijk de in schokjes passerende beelden en het lukte me!! Na relatief weinig gesakker, had ik de steken geleerd. Dankzij mijn onophoudelijk “Losjeus! Niet trekkeun!!” tegen mezelf, kon ik ze zelfs zonder krachtpatserij over de naald bewegen.

'k Had de Tweiclub (op Twitter) een paar weken geleden al opgemerkt, zag toen in mijn verbeelding een flits met een vijfvoud van mijn oma en dacht:”Dat is niets voor mij! Allemaal zo madammen die tik tik tikketik zitten doen.”
En toch ging ik bij Gudrun een keer kijken wat de bedoeling precies was, wie wou meedoen en hoe dat dan wel in elkaar stak die Tweiclub. Want zo ben ik wel: doorgaans nieuwsgieriger naar, dan afkerig van iets wat ik niet ken.
Mja ... dat zag er eigenlijk helemaal geen 'die hard breiend oma-vijfvoud' uit!!
'k Had dat natuurlijk van de eerste keer kunnen checken. Maar mijn afkeer beslist soms nét dat beetje sneller dan mijn nieuwsgierigheid. Dat twitterende en/of bloggende mensen die voorstellen om nu en dan bij iemand thuis af te spreken om te handwerken, niet per se met hun naalden vergroeide exemplaren moeten zijn ... dat is een bedenking die op dat eerste moment, ergens onderweg naar mijn gezond verstand bleef steken.

Gisteren was ik dan bij Gudrun thuis. Samen met greetd, Illona, San, zofie en zomermaantje.
Haken, breien en kruisjessteek werden rap aangevuld met babbels over van alles en nog wat ... Van middeltjes tegen hardnekkige, ongenodigde, kleine springers over naar de betrouwbaarheid van de resultaten die bepaalde wetenschappelijke onderzoeksmethoden opleveren tot bij onze grotendeels gemeenschappelijke hang naar in je eentje grote meubels verhuizen.

Gelijk of 't niets was, leerde Gudrun me op twee manieren vermeerderen en afzetten. Over dat laaste moest ze me wel zeggen wat het was.

Gudrun:“Afzetten? Dat is om te stoppen.”
Ik:”Ah, maar ik ben nog nooit gestopt.”

En ja ... madams onder elkaar zijnde ... niet onbelangrijk ...
Er was gezamelijk gezorgd voor cake, taart, chocolade, koekjes, ... tegen de plotse hongertjes. En Gudrun had allerhande drankjes in huis gehaald, want (ook) van handwerken krijg je dorst! Maar vooral goesting ...

Goesting in meer van dat.

Ene mét of ene zonder hoeken?

'k Heb een keer ergens vernomen, dat wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen ...
- heuhheum ... -
dat vrouwen afhankelijk van 't moment in hun cyclus vallen op gezichten met een zeer mannelijke botstructuur of net tegenovergesteld op zachtere, fijnere, meer vrouwelijke contouren.

Zou er iets van aan zijn?
Your guess is as good as mine!!

Mijn keuze van vandaag!

bron

bron

En nu niet voor de zever ...

"We look into faces
Wait for a sign"

Ik vind dat die jongen heel 'echt' lacht.

bron

voor al wie 't nog niet beu gehoord is: de clip

Professor Caped Stick

She acts by forse of nature!

En de jouwe?

blobje en het carnaval

Dertig jaar geleden was er bij blob op school een groot carnavalsfeest. Vele kinderen waren verkleed in fruit. De mama van blob zelf had voor de gelegenheid speciaal uit Duitsland een lang, wit prinsessenkleed met glinsterkes meegebracht en daarbij een zilverkleurige punthoed met uit de top een stuk gordijn.
Omdat prinsessen mooi zijn, moest blob zich ook schminken. Dus nam het vettige stiftjes en een potje plakkende glinsterkes mee. De andere kindjes wilden ook blinken. Maar het was maar een klein potteken. Dus wou blob niet delen.
Eén van de kindjes, dat op een homofiel leek, wou tóch per se glinsteren en pikte het potje. Toen blob zijn wangen zag, verweet het hem voor dief en toen hij dat ontkende met het potje in zijn handen, plantte blob twee vingernagels in de rug van zijn hand en trok zijn vlees open. De dief weende en blob ging - met de andere kindjes die mooi blijven zagen waren naar een beetje glitter tot blob toch toegegeven had - naar de turnzaal waar het feest al bezig was.
Oma nam veel foto's van de kindjes met een kartonnen annanas of peer rond hun hoofd en ook ééntje van blob met wat klasgenootjes die ook graag op de foto wilden.

Thuis keken oma en onze pit naar 'Op Volle Toeren' op Holland. En als er carnavalliedjes gezongen werden en oma moest naar de keuken, dan stapte ze niet, maar waggelde er naartoe. Als ze dan voorbij de zetel van onze pit passeerde, kon hij iets langer dan anders onder haar rok grabbelen. Want al waggelend ging ze trager vooruit en pas toen ze de zetel zogoed als voorbij was, riep ze elke keer luid en boos:"Ah-ei jongen!!!"

Onze pit en de mama zijn ondertussen al lang dood, zoals u misschien al wist. Alle twee gestorven aan kanker.
Blob rookt veel, zal misschien ook redelijk rap sterven aan kanker en kan dus maar beter niet te veel serieus zijn.
En zo heeft blob er gisteren of eergisteren aan gedacht om misschien nog een keer mee te doen met zo'n echt domme, onnozele carnaval en ging daardoor op zoek naar een paar liedjes van toen op Holland. U zult er zeker enkele van herkennen. 't Zijn allemaal maar korte stukjes hoor. Net genoeg om te weten te komen of u er de seskes van krijgt of goesting om ook mee te doen.

linkje in de adresbalk plakken en u krijgt een blanco pagina mét muziekje
- als ik er zelf een linkje van maak, werkt die niet :-(

www.tullepetaon.net/audio/fragment094.swf
www.tullepetaon.net/audio/fragment043.swf
www.tullepetaon.net/audio/fragment025.swf
www.tullepetaon.net/audio/fragment152.swf
www.tullepetaon.net/audio/fragment153.swf

'Vooruit'-gang

Eerlijk gezegd weet ik niet hoe mensen het doen. 't Is waarschijnlijk iets wat je gewend moet zijn.
'k Zit hier in Café Vooruit en kan mij niet indenken dat ik in dit rumoer iets deftig ineen zou kunnen steken.
Ja, ik vermoed dat heel wat mensen hier zijn om werk en ... te combineren.

Ok, ik zit hier ook met een ding op tafel en ik zie bij een ander met een ding op tafel een doos roltabak en filterhulzen in zijn kabas zitten. - Ik schuif mijn sigaretten ook zelf - Maar in die mate 'mee' met den tijd, dat ik me compleet kan afsluiten voor die prikkels die afbreuk doen aan mijn productiviteit ... mmmm ... dat zou serieus wat training vragen.
En toch ... toch heeft 't wel iets plezant, aantrekkelijk, levendig, gezellig, ...

't Is zoveel minder fysiek afgesloten. Contact leggen gaat zoooo gemakkelijk!
De gast aan het tafeltje naast mij, sprak me aan naar aanleiding van een telefoontje dat hij net kreeg van een vriend van hem. We bleven even in gesprek en toen hij wegging zei hij 'bedank' omdat hij heel even 'een babbel' nodig had. 'Zoooo' gemakkelijk dus.

Twee jonge vrouwen vroegen of ze aan 'mijn tafeltje' mochten zitten, omdat er geen enkel ander meer vrij was.
Ik moet hier meer komen. Dat 'niet schuwen' van nabijheid zou me nu en dan wel eens goed doen.