grootbrengen én vormen

.
'Grootbrengen en vormen', zegt de Van Dale bij 'opvoeden'. Ik zette een accent op de 'en', omdat ik de indruk heb dat 't laatste stuk nog al eens verwaarloosd wordt.
Enkele jaren terug, woonde ik een lezing bij, georganiseerd door een boekhandel die voornamelijk kinderboeken verkoopt. Het onderwerp:'Hoe praat ik met mijn kind'. Gericht op ouders die daarmee moeilijkheden ondervonden en diegene die dezelfde moeilijkheden wilden voorkomen. Dertig, veertig man en daarvan hoop en al vier of vijf ouders. De rest waren mensen die beroepsmatig met kinderen in contact komen. 'k Moet toegeven dat ik mij daar toch écht niet goed uit verstond.


De post 'Kinderen bang maken op (in) het web.' die Eve net schreef, is een excellent argument om mijn overtuiging te verdedigen, dat kinderen (meer dan ooit?) nood hebben aan ouders die hen leren nadenken.

Eve schrijft er over de angstaanjagende mails die aanzetten tot het doorsturen naar zoveel mogelijk nieuwe potentiële slachtoffers.
Elke volwassene die erin trapt zou - omwille van de onmiskenbaar verzwakte natuurlijke selectie – misschien wel beter zijn huis niet meer durven uitkomen. Mijn eerste gedacht was 'doodvallen', maar ik zit niet zo extreem in elkaar en waarom doen alsof?
Dat kinderen daar fameus van onder de indruk kunnen geraken, vind ik echter heel normaal. Hun goedgelovigheid hoort nog niet afgezwakt te zijn. 't Zou in feite erger zijn, moest het hen niets meer doen.
Er zijn ouders, die de verzwakte natuurlijke selectie niet hoeven te bedanken voor 't feit dat ze hier rondlopen. In elk geval toch niet omdat hun verstandelijke capaciteiten hen in voorbijgestreefde omstandigheden niet voor uitschakeling hadden kunnen behoeden. Dat zijn diegene die er mogelijk niet altijd in slagen om een zinnige uitleg te geven aan 't bestaan van allerhande smeerlapperij die een kind leert kennen, maar het in elk geval wél proberen.

'k Ben van mening geweest dat er op elke, ja elke vraag die een kind stelt een gepast en oprecht antwoord kan gegeven worden. Menig ouder die steen en been bij me kloeg – och Here och God, wat een draak van een werkwoordsvorm!! - over waarmee hun kinderen hen confronteerden, kregen van mij lik op stuk, doordat ik de moeite deed die zij niet nodig bleken te vinden. Ik gaf hen graag een antwoord – waarschijnlijk vaak niet in 't minste omdat ik het als een afstraffing van hun laksheid aanvoelde – en kreeg nu en dan eerlijke feedback over welk effect de uitleg had gehad.
Onderhand ben ik ook daar wat minder extreem geworden en wil ik graag aannemen, dat het zweet je als ouder soms kan uitbreken. Maar ik blijf evengoed koppig vasthouden aan mijn principe, dat het nog altijd niet wilt zeggen, dat er een gemakkelijke uitweg mag gekozen worden, door de vraag af te wimpelen of lulkoek te verkopen.

Er zijn zo een aantal van de hier en daar opgevangen 'ik-zal-er-mij-hier-een-keer-gemakklijk-vanaf-maken'-leugens, die me bijbleven:

“volwassenen vrijen (afhankelijk van de leeftijd te vervangen door knuffelen) met elkaar om kinderen te krijgen”

“het 'pilletje' dat mama neemt? dat is een medicijn”

“pesten is iets wat stoute kinderen doen”

“je krijgt dat niet, want wij kunnen dat niet betalen”

en de hoofdprijs gaat naar:

“waarom?”
“dáárom!”

Nog iets zo weerzinwekkend, dat 't eigenlijk hillarisch wordt ...
“Wilt dat zeggen omdat een ander in 't water springt, dat gij dat ook moet doen?!”
en even later
“Kijk een keer naar X. Neem daar een keer een voorbeeld aan!”
Als uw kind volgens u niet 'mee in 't water' moet springen, leg dan uit waarom!! In plaats van u er vanaf te maken met een bullshit-retorische-vraag.
Als je wilt dat jouw kind een voorbeeld neemt aan een ander, help het zich dan een mening over die andere te vormen en creër zo een reden om X als voorbeeld te zien. Wat is een kind met een voorbeeld waarvan het bijgod niet weet wat er nou zo goed aan blijkt te zijn?

Ik weet ook wel dat er niet altijd onmiddellijk tijd genoeg is, om een redelijke verklaring te geven. Maak het kind toch gewoon duidelijk dat je er later op terugkomt. Welk kind kan daar hinder door ondervinden, als de ouders zélf het onderwerp weer ter sprake brengen op het moment dat er wel tijd voor is? Als je het uitstel echter gebruikt als middel om te wachten tot het kind vergeten is wat het ook weer wou weten, ben je het vertrouwen van die bengel niet (meer) waard!!

Franke beweringen allemaal? Kan best. Maar ik spreek uit ondervinding. En dat maakt dat leugenachtige ouders me gemakkelijk kwaad krijgen. Ja, geen deftige uitleg geven is ook liegen!
Buiten de les zedenleer op school en de investering van een verstandige stiefvader moest ik het als kind zelf maar uitzoeken. 't Feit dat ik me nog meer vragen ben gaan stellen en probeer om een gefundeerde mening te vormen, zal misschien voor een stuk te danken zijn aan mijn opstandigheid in combinatie met mijn (betrekkelijk gevoelig?) geweten. En 't valt vast allemaal nog relatief goed mee, wat ik er van gebakken heb. Maar een goede begeleiding over de hele weg, kan er volgens mij toch voor zorgen dat het allemaal een stuk productiever en veiliger kan verlopen.

En ook niet vergeten om uw spruitje(s) gewoonweg graag te zien hé! Met al dat beredeneerde zou een mens uit 't oog verliezen met welke reden we 'al dat beredeneerde' horen te doen. Ik had mijn grootvader die in staat was om onvoorwaardelijk van mij te houden. En dat heeft er zeker mee voor gezorgd dat ik toch redelijk te pruimen ben. ;-)

Coldplay – Fix You

.

Foute uitspraak!!

.

E en ik:
“Wij zijn twee vriendjes, jij en ik.
Twee dikke vriendjes, jij en ik.
Wij ...”
Je weet wel hé ...

Ik:”Ik had indertijd zo'n Marsupilami. Gekregen van een lief.”
E:”Mhm”
Ik:”Hij had mij beter nen Dennie Christiaan gegeven.”
E:”Heuh?”
Ik:”Wel ja, zo enen in massieve latex ofzo ... De kop, die mocht er af.”
Na de gedeelde lachbui
E:”Waar kon jij dienen nu ooit in zijnen bloten gezien hebben?”
Ik:”Choh ja ... Een gat is een gat zei den boer en ... .”

@gewebijk in 't bijzonder :-P
- Maar dat was toen hé! Nu ga 'k voor de religieuze ervaring.

Ik wist trouwens niet dat 't Christian is.

.

van graven en vangen en in een put vallen en nog meer vangen en nog meer putten

.

Toen ik nog in Moorsel (bij Aalst) woonde, zaten er op een avond in de goot voor mijn deur twee piepkleine, zwarte knaagdiertjes. Hun lijfjes waren hoop en al zo'n vijf, zes centimeter lang. 'k Denk dat 't jonge ratjes waren. En die kleine snoezen waren helemaal niet schuw. Ik ging gehurkt zitten en eentje kwam traag maar zonder veel aarzelen naar mij toe. Hun velletje zag er zo poezelig zacht uit als dat van een molletje, dus aaide ik het beestje voorzichtig met één vinger. Hij leek dat wel ok te vinden, want liep nog altijd niet weg. Zo zat ik daar dan een tijdje, een rattenjong te aaien.

In Moorsel had ik een tuin en zowel mijn honden als katten - twee van elk - voerden geregeld allerlei vangsten aan: knaagdieren, vogels, ... Zelfs een egel is voor mijn honden niet veilig. Ze draaien hem op zijn rug en bijten daar waar hij geen stekels heeft. De ratten!!
'k Heb geen van hen ooit bestraft, omdat ik het als natuurlijk gedrag zie.

Een tijdje terug beten mijn honden een verwilderd kitten dood. 'k Had het heel even moeilijk met hun 'natuurlijk' jachtinstinct.
Toen ik zaterdag met hen ging wandelen en op zo'n twintig meter van hen een hele bende dikke, vette konijnen zat, hadden ze niets in de mot. Jachtinstinct mijn oor! Hun neus liet hen blijkbaar nog geen klein beetje in de steek.

Maar zondag, toen ik hen op de binnenkoert liet, liepen ze alletwee gelijk bezeten van hot naar her. Plots wrikten ze zich achter een plantenbak die in een hoek staat en na een kort 'grwagwrrgrr' kwam een van hen zo fier als een gieter aangelopen met een rat in zijn muil. De kop en voorpoten staken er links uit en de staart en achterpoten rechts.
Ze moet via het afvoerputje op de koer geraakt zijn. Ik laat het deksel eraf omdat als het héél hard regent, het water anders te traag wegloopt naar mijn goesting. En al heb ik niets tegen ratten, toch heb ik hem geprezen voor de vangst. Want ratjes zijn ook mijn vriendjes, maar 't is dat ze zo rap kweken hé. En wat dan? 't Deed mij denken aan 'De Rattenvanger van Hamelen'.

Raar verhaal trouwens. Een bedrieger, tovenaar stuurt ratten op een dorp af – graaft dus een put voor een ander - haalt de ratten weg, maar wordt bedrogen, want hij krijgt niet de beloning die hij vroeg – en valt dus zelf in een put. Maar de bewoners van Hamelen namen de rattenvanger beet, door de verloning bij de deal 'een chilling per kop' te weigeren, omdat hij geen koppen kon tonen – een put graven voor een ander. De rattenvanger lokte hun kinderen dan maar mee als vergelding – en dus vielen de bewoners zelf in de put.

De moraal ontgaat mij.
Wie een put graaft voor een ander omdat deze een put voor hem graaft, valt nadat die ander zelf in de put gevallen is, in een (andere?) put omdat die ander er nog uit wist te kruipen.
Zegt dat dan: als je een put graaft voor een ander, moet je zorgen dat hij van de eerste keer diep genoeg is? Soms kan je niet beter doen dan zwichten? Of zie ik dat verkeerd? Of is er bij een sage helemaal geen 'moraal van het verhaal'? Iemand?

In deze versie is 't wel hééle fééle schoon verteld.
Robert Browning's poem 'The Pied Piper' written in 1888

Boinggggg!!

.
Moeder en kind gewond na botsing tegen tuinafsluiting

Als je er geen voertuig bij denkt (en gelezen hebt dat ze slechts lichtgewond waren), is dit een best grappige kop.
.
.

lokale lelijke vrouwen

.

Burgemeester zoekt 'lelijke vrouwen'

"Met vijf mannen voor elke vrouw, suggereer ik dat vrouwen die qua schoonheid in het nadeel zijn naar Mount Isa komen", aldus burgervader John Molony.

Ze mogen ook naar België komen. Loop hier een keer rond of zet u ergens op een bankje waar redelijk wat volk passeert en ge stelt u vrij snel de vraag of 'qua schoonhei in het nadeel zijn' geen voordeel is.

"Vaak zul je dan een niet zo aantrekkelijke vrouw zien lopen met een brede glimlach. Of dat nu komt door de vorige avond of het vooruitzicht op de komende avond, er is sprake van een bepaalde mate van geluk."

Mmm ... Toch beter niet naar België komen dan. Zet u op datzelfde bankje en bekijk de uitdrukking op de gezichten. Neen. Een glimlach is er niet bij.

Besluit: 'qua schoonheid in het nadeel zijn' is mogelijk goed om van 't straat te geraken, maar irrelevant als 't aankomt op tevredenheid.

.

slijmspoor

.

• Ge kunt uw gedacht zeggen zonder het door x en/of y zijn strot te proberen rammen.

• Het internet geraakt niet rap volgekriebeld, hoeveel gekriebel en geklieder ge er ook op smijt.

• Ge wordt af en toe bevestigd in 't gedacht dat ge niet alleen gelijk een blinde naar een ei aan 't kloppen zijt. En nog wel door mensen die daar garantie niks mee in hun zakken steken. - ... - Of toch niet direct.

• Ge kunt u bijtijds een kriek lachen met de zoektermen die naar uw blog leiden.

• Ge kunt stukken van een tijd terug, zelf herlezen als dubbel check of dat ge ondertussen niet gebrainwashed werd. Hé, ja maar! Ge kunt niet voorzichtig genoeg zijn.

• (slightly different) Ge kunt na een formidabele mindfuck – door uzelf of een ander – wat resultaten zien en u om uzelf een kriekentáárt lachten.

• Ge kunt veel pakjes emotie kwijt, die bij het rechtstreeks schenken toch veel kans hadden om op de grond te vallen wegens te saai, triestig, zielig, vermoeiend, confronterend, ...

• Ge kunt vaag blijven en anderen hun vuile was naast de uwe hangen, zonder indiscreet te zijn. - De droom van elk kletswijf met een geweten.

.

tijden

.

Destijds in 't Koningshof (voor het in Ckomilfoo werd veranderd) had de dj een specifiek nummer waarmee hij op vrijdag of zaterdag – 'k wil eraf zijn – altijd afsloot. En er was er maar één die daarop kon dansen, waarbij al de rest zich eerst afvroeg op welke planeet hij zich waande en na een minuut of wat moest toegeven dat het machtig om te zien was. Hij in zijn eentje, maakte gebruik van de hele dansvloer en genoot van het volledig opgaan in de muziek. Of daar nu voor de rest nog volk was of niet, leek hem geen moer te kunnen schelen.
'k Heb mijzelf blijven kwalijk nemen dat ik dat niet kon, totdat ik het kon - en dat was dan in theater.

Dat doet mij dan denken aan zijn broer en zo beland ik bij Batmobile. Een rockabilly groep die in '87 op de affiche van 't Psycho Festival stond.
'k Had net de gast die mij o.a. The Cramps, Nick Cave and The Bad Seeds, The Stooges en Anna Domino had leren kennen aan de kant gesmeten. Hij dronk tot 't bier uit zijn ogen liep.
Ik was content omdat ik 't lef had - ooh! waouw!! - om Jeroen Haamers (zanger/gitarist) aan te spreken en zijn adres te vragen. We zijn nog vrij lang over en weer blijven schrijven. En ik ben zelfs bijna honderd procent zeker dat ik die brieven nog heb.
(En wat blijkt? Die zijn nog bezig!! Vorig jaar stonden ze nog in Hof ter Lo in Antwerpen. Had ik dat geweten, was ik gaan zien. For old times sake ...)

't Koningshof werd Ckomilfoo en over de verbouwingen heen, was ik stapel op een jongen die zoenen tot een avondvullende bezigheid wist te verheffen. Als hij er was, wist mijn vriendin dat ze mij voor de rest van de avond niet meer kon aanspreken wegens 'vastgeplakt'. Man, die gast kon zoenen!! En dat was het, want voor de rest konden we met elkaar niets aanvangen. Toch kan ik 't gevoel van zijn huid en haar nog altijd oproepen. 'k Herinner me zelfs nog elk nummer waarop ik ooit met hem danste en het parfum dat hij gebruikte.

Het waren en blijven miserabele tijden.

'misérable', maar voor mij wat te veel doordrongen van een lokale klank, om het juist te schrijven

.

eerbetoon

.
Trek een man een strakke broek aan, al of niet in combinatie met wat kant hier en daar, een shirt dat zijn buik bloot laat en hoge hakken en we geven hem nagenoeg zeker ofwel het label 'gay' ofwel 'travestiet'. Terwijl een man zijn buik toch ook aantrekkelijk kan zijn, kant ook voor hem verhullende doorzichtigheid kan betekenen en hoge hakken ook zijn kont net dat ietsje extra kunnen geven.

Waarom mogen de mannelijke vogeltjes het meest uitbundige verenkleed van beide seksen hebben? De leeuw zijn manen dienen enkel en alleen om ermee te pronken als bewijs van zijn gezondheid. Een hengst loopt te pronken alsof hij geen veigen maar puur goud kan kakken. En bepaalde kikkers blazen zelf hun zak op alsof ze als mannetje toch iets moeten hebben om “Kijk een keer hoe schoon de mijne is!” te kunnen zeggen.
Ok, mannen hebben dat pluimenkostuum, de manen, het drafje en de opblaasbare zak vervangen door een sjieke voiture en weet ik wat nog allemaal dat een dikke portefuille belooft. De beestjes kunnen 't andere geslacht verleiden door kracht en gezondheid te tonen. De man moet laten zien dat hij zijn verstand inzet om poen te vergaren, want zijn nageslacht is (doorgaans) niet vet met een vader die enkel rapper kan lopen of harder op iemands gezicht kan kloppen.
Daarnaast is er ook 't grote verschil dat (op één mij bekende uitzondering na en dat zijn de Bonobo's) enkel het mensen-vrouwtje het hele jaar door tot seks bereid is. - Ahum, in theorie hé mensen! - Moesten de madamme-beestjes ook zo ineen steken, dan zouden de meneren-beestjes waarschijnlijk met niet veel anders meer willen bezig zijn. Kijk maar naar die Bonobo's. Zou't daarom zijn dat de vrouw een man met schone manen, een strakke kont in een aansluitende broek en noem maar op sowieso als vaste partner vaak links laat liggen? Omdat ze zou weten:”Hier ga 'k niets meer mee doen dan rampetampen en bijgevolg enige tijd nadien met mijn hete viool in de goot liggen.”?

Dus ... als ik 't vorige op een rijtje zet, dan mag ik ergens stellen, dat de evolutie de mens ertoe bracht om heel 't jaar door te kunnen seksen én het een geluk is dat twee mij meteen te binnen schietende zaken

• tot preutsheid aanzettende kerken
• 't feit dat de meeste vrouwen van nature wel zin hebben in seks, maar er (groten)deels door 't vorige argument niet van kunnen genieten

er samen voor zorgen dat we die mogelijkheid niet (allemaal) ten volle benutten.

Misschien dat hier bij ons de koude winters en het gebrek aan verwarming tot voor kort de tot preutsheid aanzettende kerk goed geholpen hebben. Houd er rekening mee, dat een liefdesspel dat uit pure noodzaak onder vijftien dekens plaats vindt, toch wat beperkt is. In de warme landen, waar de katholieken probeerden een rem op de liefde te zetten, is men alleszins een stuk minder geslaagd in 't geestelijk besnijden van de vrouw.

Mag ik daaruit dan ook afleiden, dat er hoe dan ook een aantal mensen zijn die – zonder hulp van het weer - wél vanonder dat angstaanjagende juk zijn kunnen blijven? Dat er een klein deel is dat genoeg verstand heeft, om zelf een evenwicht te vinden tussen volle bak genieten van wat de natuur voor ons heeft mogelijk gemaakt en ervoor zorgen dat het voorzien in levensonderhoud niet uit 't oog verloren wordt? Als dat zou kloppen, zou dat de zoveelste reden zijn om te vermoeden dat geïnstitutionaliseerd geloof ideaal is als politiek instrument.
Moet men effectief geestelijk iets beter bedeeld zijn of volstaat wat geluk, om niet te moeten leven volgens de regels die door een handvol slimmeriken zijn gemaakt om de massa te besturen, en te weten dat de wetmatigheden van de natuur de enige zijn waar we effectief nooit en nergens onderuit kunnen? Een deel van ons is niet onderdrukt. De vrije geest realiseert zich vast gemakkelijker dat seks hebben – waarbij alle betrokken partijen deelnemen uit vrije wil, ja!!! - volkomen natuurlijk en gezond gedrag is, waardoor noch de vogels uit lucht vallen, noch een berg de zee in rolt.

Opgelet!! Dit is geen pleidooi voor onvoorzichtigheid!! Wie vaak van partner wisselt en zichzelf niet beschermt, heeft nog meer kans om geconfronteerd te worden met aids. Maar niet door 'ons heer'!! Als een mens en een virus het tegen elkaar opnemen, heeft de natuur geen voorkeur. Zo simpel is 't.
Voorbehoedsmiddelen wil ik ook het nodige krediet geven. Als ze er niet waren, zouden we meer kinderen krijgen, meer werk hebben met de zorg voor hen en bijgevolg minder tijd voor seks. Maar ook dát zou niet het effect hebben van de onderdrukking waar bepaalde geestelijkheid voor gezorgd heeft. Al hebben die middelen de bedoelde kerken ook wel weer een troef uit handen genomen. Want moeten zorgen voor véél kinderen is geen straf, maar voelt voor velen vast wel zo.
't Feit dat er in bijvoorbeeld Afrika waar wel degelijk veel kinderen worden geboren en mensen dus geregeld seks hebben, de kindersterfte groot is, zie ik ook niet als een straf van een goddelijk wezen voor het veelvuldig genieten van elkaars lijf. 't Feit dat daar bijna geen rotte kool groeit, zal daar meer voor iets tussen zitten. De natuur biedt maar eten voor een klein deel. De sterksten halen het. Zo simpel is't.
Kortom, elk argument dat probeert te verdedigen dat één of andere kerk gelijk heeft als ze zegt dat seks verderfelijk is, kan van tafel worden geveegd.

Op dat punt geraakt, in de overtuiging dat zinnelijk genot op zich niet schadelijk is, kan ik er bij dat het gebruiken van onszelf om onszelf én een ander een van de prachtigste gevoelens te geven die er zijn, elke keer weer als een soort van eerbetoon aan ons bestaan mag gezien worden.

En die indruk dan kunnen delen, met iemand waarvoor je 't eten uit je eigen mond zou sparen, voor wie je ter verdediging een ander zelfs een lel van jewelste zou willen geven, die je mag wakker maken om je te vragen of je al slaapt, ... Dat lijkt mij tot religieuze ervaringen te kunnen leiden.

- When Doves Cry
Geüpload door tressage

"Al wat we in eerste instantie wisten, was dat de man uit gelijke hoeveelheden seks en religie bestond en zo klonk de muziek ook."

Pablo Cabenda

.

Doggy Style Yoga

.
Tijdens 't beoefenen van Yoga met mensen die daarmee net startten, lijkt het voor velen niet evident om te weten bij welke beweging je nu weer moet in- en bij dewelke uitademen.
Terwijl een hond die zijn voorpoten vooruit steekt, zijn schouders laat zakken, zijn poep optilt en daarna de achterpoten achteruit, de poep op de grond en de schouders en kin omhoog brengt, vanzelf op 't juiste moment in- en uitademt.

Daarmee is 't nog maar een keer aangetoond, dat we ons verstand best wel wat meer zouden mogen gebruiken om te weten wanneer we het niet moeten aanspreken.
.

last van 't verstand

.

Een vriendin van me verloor enkele weken terug haar moeder aan kanker.
Een korte tekst die ze meteen daarna schreef, ging over hoe ze als kind van acht vaak nachtmerries had, zich al wat te groot voelde om bij mama en papa in bed te kruipen en daarom na lang piekeren bij het instoppen aan haar moeder vroeg:”Mama, waarom leven wij eigenlijk?” Haar moeder schrok maar zij evengoed meteen:”Maar jongske toch, we zijn hier om mekaar allemaal graag te zien.” Sindsdien had die vriendin nog maar zelden nachtmerries, schreef ze.

'We zijn hier om mekaar allemaal graag te zien.”
Een mooie gedachte. Maar had een onbekende haar dat toen gezegd, dan had het misschien niet veel uitgehaald. Voor een kind dat zich van nature afhankelijk voelt van zijn ouders, is dat niet meer dan normaal. Maar zelfs voor een volwassene die op eigen benen staat, weegt de ene zijn woord zwaarder dan dat van een ander. Pas als iemand er echt in slaagt om je gerust te stellen op een moment dat je 't moeilijk hebt, besef je hoe veel het uitmaakt wie de woorden uitgesproken heeft. Dan ineens moet je er bij stil staan, dat we in deze op individualiteit gerichte maatschappij, nog altijd gebonden door gevoel meer rust vinden bij 'iemand' dan als volstrekt ongebonden figuur in 'de groten hoop'. Allez, ik toch.

“We zijn hier om mekaar allemaal graag te zien.”
Ja, echt wel een mooie gedachte. “Maar toch niet allemaal éven graag”, wil ik toevoegen.
- 't Feit dat nu zo gelopen is dat we als soort een ander de kop inkloppen om ons eigen nageslacht meer kansen te bieden, even ter zijde gelaten. -
't Zou toch zot zijn hé, moest iedereen evenveel van iedereen houden? Zouden we dan nog een vaste verblijfplaats hebben? Of zouden we de eerste, de beste woning binnen gaan waar ter beschikking is wat we op dat moment nodig hebben of graag willen? 't Zou ons niet uitmaken met wie we aan tafel zitten en we zouden altijd iemand in de buurt hebben waar we ons goed bij voelen. Maar we zouden ook altijd iedereen missen die er niet is, want graag zien en afwezigheid van 't onderwerp zorgt voor gemis. Allez, bij mij toch.

Misschien zouden we dan beter in heeeele grote huizen wonen, met heeeele grote zalen, waar veeeel mensen in kunnen, om ... Neen, we zouden altijd mensen blijven missen.
'Iedereen graag zien' zou echt geen pretje zijn, denk ik.

En een tussenoplossing lijkt ook al niet helemaal dat. Want wat voor een zoektocht zou 't worden, om net allemaal die mensen bij elkaar te krijgen die elkaar graag zien?

En gelijk het nu is, is 't ook al niet simpel. Want eens het verkleed bal gedaan is,
hoe zelden gebeurt het dan, dat je nog altijd echt het liefste van al met die ene specifiek aan een tafel wilt zitten? Dat je liever een lege woning zou binnen gaan met precies dat ene individu, dan een tot de nok gevulde met alle hebbe-dingen denkbaar, zonder? Hoe vaak kan iemand een ander geruststellen met enkel wat er is?
En dan komt daar nog eens bovenop, dat de natuur de absurditeit nog niet eens heeft uitgeschakeld, van dat allemaal te kunnen willen en voelen en noem maar op, voor iemand die daar den hond zijn botten van herkent in jou. En het rotte blijft zelfs bestaan, daar toten over te kunnen trekken.

Kom toe ... 'graag zien' is een lastig concept,
op 't moment dat je beseft dat 'alleen' het ook niet is.
Zo lastig, dat - mits 't gebruik van wat gezond verstand - de kans straks bitter klein lijkt, dat we de mogelijkheid niet kwijt geraakten toen we dat verstand kregen.
Dat 't te verstaan is dat heel wat mensen zich de moeite willen besparen.
En al goed ook, dat mijn verstand blijkbaar niet te groot is.
Allez, voor mij toch.

Coldplay - What If

.

whush

.
Excellent gereedschap voor vijzen die de draad kwijt zijn:

Tool
.

't Is komkommertijd,

.
als De Standaard kopt:
"Vermeende Belgische eierdief mag IKEA niet meer binnen".
.

Cake fi-i-i-i-ight!!!!!

.

Oooh grote speelvogels,

- oei-oei-oei!!! wat een taaltje! waar ga 'k nu naartoe? zijn mijn ballen weer niet wat groot in vergelijking met mijn pootjes? -

een kleine speelvogel mè gruute uugen
kijkt graag naar de fratsen van den Dikken en den Dunnen
en meent dat taart vergooien geen zonde is,
zolang er geen stenen in zitten

getekend
de moraalritser met 't plastieken zwaard

.

“'t Bier loopt uit zijn ogen.”

.

wordt wel een keer gezegd over iemand die weent als hij gedronken heeft.

Vandaag wakker geworden met de betrachting om al wat me verdrietig maakt te verstoppen onder een dikke laag water. Water heeft de mogelijkheid om alles te omarmen, elke contour te volgen en toch haar eigen grens stabiel te houden. Dat maakt (stilstaand) water rustgevend om naar te kijken.
Moest ik het met tranen kunnen doen, - misschien doet een mens dat ergens wel – dan zou 'k wenen tot alle scheuren en holen waar geblinddoekten in kunnen vallen gevuld zijn en elk miserabel figuur omarmd en gedragen wordt.

Dat beeld wil ik op eenvoudige wijze proberen uitwerken.

“De beste ideeën ontstaan op café!” zegt De Koninck. Om als reclame van pas te komen, zou 'k de tranen door bier kunnen vervangen. En 't zou misschien nog niet eens zo gek zijn. Want doet drank voor velen niet wat ik met tranen zou willen proberen?
Ikzelf grijp op kwetsbare momenten naar songs als Mia van Gorki.

.

't Is af!

.

Dikken ambras maken als 't niet meer marcheert, dat is gemakkelijk. 't Is te zeggen, dat is misschien gemakkelijk voor andere mensen. E en ik wilden niet kwijt geraken wat ons altijd met elkaar verbonden heeft: wederzijdse acceptatie, zo goed mogelijk opbrengen van begrip, onbeperkt vertrouwen in de goede bedoelingen naar elkaar toe.

Sinds we er destijds voor kozen om met elkaar op te trekken, zijn er - in sommigen hun ogen - voor ons alletwee vast bakken vol mogelijkheden geweest om die fijne houding tegenover elkaar te verliezen.
Elkaar niet de rug toekeren, op het moment dat je samen beslist om elkaar een 'andere' weg te laten gaan, dan diegene die je samen kunt kiezen, kan ook voor heibel zorgen. Maar wij hadden alletwee iets van:”Neen, bij ons niet.”
En ondertussen is al dik en dik en nog dikker gebleken, dat we overschot van gelijk hadden.

Vandaag nog een situatie waaruit ergens toch blijkt, hoe goed we nog altijd met elkaar opschieten.
Haar is – voor wat toch terug groeit – iets waar 't merendeel van ons bijzonder weigerachtig tegenover staat om er eender wie op los te laten. Lang haar, heeft dat vaak nog meer. Zelfs kapot lang haar, laat zich doorgaans niet graag door de eerste de beste knippen.
E besliste dat 't zijne er al te triestig begon uit te zien, om het nog lang te willen houden. “Gewoon alles eraf!” had hij beslist. Want toen hij het laatst door een kapper kort liet knippen, beviel het hem eigenlijk niet. Wegens: poging tot verdoezelen van de wijkende haarlijn - ofte 't steeds groter wordend voorhoofd, zoals hij het zelf noemt. “Het is zo en het is zo. Ge moet dat niet proberen wegsteken, want dat is zielig.” vindt hij zelf. Vandaar zijn initiële keuze om voor milimeterkort te gaan. Omdat hij een tondeuze heeft, hoefde er dan geen kapper aan te pas te komen.
Als 't er toch allemaal af mag, kan je evengoed een tussenoplossing uitproberen, vond ik. E zag dat zitten en sprak – ondanks hij weet dat ik nog nooit ofte nimmer een kapsel geknipt heb - de ongeloof opwekkende woorden:”Dat moogde gij dan doen.” Ikzelf was er gerust in dat ik wist hoe ik het zou krijgen zoals ik wou. 't Deed me een beetje aan meetkunde denken. Ruimtelijk inzicht heb je ook nodig als je patronen maakt om stoffen te knippen. Haar moet ook zoiets zijn, dacht ik. 't Enige wat ik meende nodig te hebben, was tijd om de gevolgen van elke knip zo goed mogelijk op voorhand in te schatten. Dat hij dat zelf ook zag zitten, dát vond ik een pak minder evident.
Het kapsel dat ik er eerst heb uitgehaald, was half-lang achteraan, korter aan de oren, niet allemaal op dezelfde lengte. Hij vond het maar niks en zei:”Waar ben ik aan begonnen?!”
Plan B drong zich op, maar ik had er helemaal geen!! Het moest razendsnel in mijn hoofd ontwikkeld worden. Ik lulde me er doorheen met de uitleg dat ik even moest kijken wat nog mogelijk was. Een minuut of wat later begon ik met gloednieuwe verbeelding verder bij te werken wat nog over was.
'k Wou niet zomaar de tondeuze bovenhalen, omdat 'milimeterkort' geen doel op zich was. Dát was enkel geopperd bij gebrek aan geloof dat er iets anders was dat hem kon aanspreken. Terwijl ik hem liever een kapsel wou geven, waar hij zich in kan herkennen, dat past bij wie hij is. Waarom? Omdat hij dat verdient tiens! Omdat alle leuke, toffe, brave, lieve, verstandige, boeiende, vrije madams die hij opmerkt, wanneer zij hém zien ook door zijn kapsel ietsie pietsie kunnen merken waarvoor hij staat en graag meer zouden teweten komen. Ik gun de man de mogelijkheid om te geven wat hij in zich heeft.
Gezien hier foto's met 't eindresultaat mogen gepubliceerd worden, geloof ik het dat hij écht wel content is met wat ik op zijn hoofd heb achtergelaten.

Coiffeurs spreken van 'bijsnijden'. 'k Heb nooit begrepen waarom.
Maar als ik over ons spreek, kan ik zeggen:"Er is veel af en misschien net daardoor veel bij."

.

slop

.



















Moraal van het verhaal:

soms ligt iets niet direct in zicht


'seni viyorum' is Turks voor iets als
niet weg kijken
ook als er eerst niet veel meer dan een slop te zien is

.

Mag ik?

.
Even terugkeren naar even terug
Straal negeren wat niet past bij wat niet straal genegeerd wordt


Laat me hier nog even op dansen
Binnen geen idee hoeveel tijd wil ik het misschien niet meer


Modjo - Lady (Hear Me Tonight)


.

vorm en leer

.

Een bolleke is slechts een cirkelke als ge zonder dieptezicht kijkt.
.

Hip Pipi ... Hoera!!

.
Aan allen!!

Pipi Langkous - uit mijn tirade in delen 1, 2 en 3 - heeft een reactie gelaten met de link naar haar Space.
'k Heb contact met haar opgenomen. Het was NIET Pipi die voortdurend, stilletjes kwam kijken. Ik had de bal dus effectief compleet misgeslagen.
Zij kon gelukkig ook lachen met de Kiwi-kwestie en herkende mijn ergernis zelfs wat. Alleen gaat zij er blijkbaar heel wat minder impulsief mee om.
Daarom:
Bedankt voor de reactie en voor het begrip nog veel meer Pipi!
.

Influenza Puberalis

.
Wachten op nieuws dat je niet nodig hebt om door te gaan waarmee je niet meer bezig bent.
Weten dat 't - of 't nu goed of slecht zou zijn - het je nog wel even zou weerhouden van doorgaan waarmee je niet meer bezig bent.

Als je aan de pc bent, om de vijf voet zelf 't scherm van je mailbox refreshen, omdat je 't - moest er een bericht binnen gekomen zijn - dan toch wel een volle minuut eerder zou weten.
Als je niet aan de pc bent, om de vijf voet passeren om bij 't zelfde scherm F5 te drukken, omdat er in een paar minuten een verwoording van zo ongelooflijk veel niet levensnoodzakelijke belangen zouden kunnen binnengevallen zijn.

't Is toch niet te geloven?!
Hier ben zelfs ik eigenlijk te oud voor.

En zeggen dat 't allemaal puur chemie is die dit veroorzaakt.
En dat je overal leesvoer kunt vinden over 'Omgaan met' wat dan ook.
Maar niet over 'Omgaan met luvvvv-hormones'!!

Mmm ... dat laatste ben ik toch nog niet toevallig tegengekomen.
En ik moet toegeven dat ik er nog niet actief naar opzoek gegaan ben.
En ook dat ik nu nog altijd overweeg om dat ook niet te zullen doen.
En zelfs dat ge volgens mij allemaal dikke sukkelaars zijt als ge 't van geen kanten herkent!!

De pieken zijn hoog en de dalen diep.
't Goedkoopste pretpark dat er is!
't Hopen dat mijn uit hormonen gefabriceerde achtbaan niet gelijk een instabiel kaartenhuis ineen stuikt ...
En dan nog. Dan begin ik gewoon opnieuw. Met straffere middelen!!
Ik ben er nog nooit zo gerust in geweest!
Ha!!

En doe geen moeite om mij te ontmoedigen, want 't is toch geen avance!
Ik weet ...
Ik wéét eigenlijk niks.
Behalve dat 'k blijkbaar een fameus koppig geval kan zijn.

.

Ja, dat stond allemaal in de krant.

.
krantenkoppen.be is voor mij handig om me snel te herinneren waarom ik de actualiteiten nauwelijks volg.
Eén en ander lokte een beperkte reactie uit.


Verdwenen elfjarig meisje uit Willebroek is terecht
"Abla ontvluchtte omwille van familiale problemen de woning", zegt Alain Remue van de cel Vermiste Personen. "Ze had besloten om naar Brussel te fietsen."
dP denkt:
En nu? Wat staat Abla nu te wachten in de woning met familiale problemen?

Tienjarige matador mag de arena niet in
Michelito zou het in Arles tegen kalveren moeten opnemen. Hoewel de dieren niet zouden worden gedood, ...
dP denkt:
Kinderen voor kinderen :-(

Oudste ijsbeer ter wereld stervend
De 41-jarige berin in de zoo van de Canadese stad Winnipeg ... Ze worden normaal gezien 20 hoogstens 30 jaar oud.
dP denkt:
Miserabel bestaan biedt geen garantie op een vroege dood.

Kinderloze vakanties in de lift
Steeds meer mensen boeken een ‘kinderloze’ vakantie, op zoek naar een spettervrij plekje aan het zwembad en een etentje zonder huilbuien of woede-aanvallen aan de aanliggende tafel.
dP denkt:
De goeie moeten 't met de slechte bekopen. Mensen die hun kinderen wel hebben opgevoed in plaats van ze enkel in leven te hebben gehouden, moeten het stellen met een etentje mét huilbuien of woede-aanvallen aan de aanliggende tafel. >:-< "Past mijn hoofddoek wel bij mijn hakjes?"
Ze willen modieus zijn én islamitisch verantwoord
dP denkt:
En ik die meende te weten, dat de hoofddoek dient om de aantrekkingskracht te temperen. I-)

Superkonijn redt mensen uit brand (filmpje - zelf niet bekeken)
In Australië heeft een konijn de levens van twee mensen gered. Het beestje wekte een slapend echtpaar toen hun huis in de brand stond.
dP denkt:
Ik gok dat 't konijn zelf niet bij de deurklink kon. :o)

Belg duwt gehandicapte vrouw voor politiewagen
De man had zijn vrouw voordien de huid volgescholden en haar gedreigd te vermoorden. Volgens de man is de handicap van de vrouw de schuld dat hij geen gelukkig leven kan leiden. Bovendien moet hij zich te veel inzetten voor de kinderen.
dP denkt:
Hoe wanhopig kan een mens worden? He was losin' it! Nope ... but he surely tried to ... :->

Valse Tokio Hotel-zanger wil naaktfoto's tienermeisjes
De man wilde middels zijn valse identiteit naaktfoto's van meisjes bekomen.
dP denkt:
't Zal de eerste en de laatste niet zijn zekers? :-I

70-jarige man schiet z'n huurder neer
Volgens de 70-jarige man maakte hij vaak ruzie met zijn slachtoffer omdat de honden te veel lawaai zouden maken. Beiden woonden in hetzelfde gebouw.
dP denkt:
He DID lose it! >:->

Man rijdt twee keer over zijn vriendin
Volgens de 47-jarige man ging het om een tragisch ongeluk. ... Haar vriend stapte nog uit de auto en zei tegen de omstanders dat ze komedie speelde. Daarna reed hij weg.
dP denkt:
He probably never even HAD it!!


*by this time, trying hard not to mentaly trow up over the human species*
.

E.P. crash

.



een (buik-)beeld van enige tijd voor de 'beslissing' door E en mij
.

kalfalfa

.
Mijn honden hebben een witte vacht met een paar grote bruine vlekken.
Nadat ze gegeten hebben, gaan ze vaak net zo lang stoeien tot minstens één van beiden kan herkauwen.
Als ik 's nachts hun bench niet afsluit, oefenen ze geregeld 'Schijt je rijk' op de tegels in de gang.
En ze doen mij verdienstelijk lijkende pogingen om hun CO2 uitstoot op een runderlijk niveau te brengen.

Volgens mij worstelen ze met een identiteitscrisis.

Zal ik het zelf zeggen?
Dat komt ervan als je een kalf als alfa bitch hebt?
.

Moscouviaduct

.
De foto's in dit album werden gisteravond genomen tussen acht en negen uur.
Ze werden op geen enkele manier bijgewerkt.






.

Even overwegen

.

Gisteravond schreef ik een mail met als onderwerp:”Als ik kon toveren ...”
Het deed me een tijdje na 't versturen ook denken aan een act die ik moest opvoeren in het vijfde studiejaar.

Terwijl de andere vijfdekes een übercool dansje deden op 'Fame' van Irene Cara, mocht ik in een verenkostuum 'De Vogel' van Tim Visterin zingen. Mijn klasgenootjes werden beperkt tot het op een rijtje achter mij staan en meezingen van 't refrein. Dorky me mocht het hele lied met veel gesten in de spotlight brengen, omdat ik dat volgens de lerares toch zo vol overtuiging kon.
Man, man, man ... Geen idee waarom sommige mensen zo dwepen met hun kindertijd.

"Merlijn zei “jongen kom eens hier.
Met wat doe ik je nou plezier?
Je moet het even overwegen.
Al wat je wil zal ik je geven.”

En de knaap zei onbevreesd “meneer, meneer, ach meneer, 
ach meneer"

Ik ben nog altijd kinderlijk, nu en dan gedraag ik me kinderachtig en ik hoef geen dingen meer te doen waarvan ik pas veel later besef dat ze niet half zo gênant waren als ze op 't moment van uitvoering voelen.
In vergelijking met mijn huidige staat van zijn leek ik toen nen oude mens! Een pruim die een pak vaker als nu geremd werd door de wetten van goedkeuring.

Had ik geen fijne kindertijd? Lijd ik aan vroegtijdige dementie? Beats me!
Maar 'k heb daar alleszins minder last van dan toen.

Merlijn en de eekhoorn – omdat ik 't nu al 'k weet niet hoe grappig vind

de begeerte van een foorkraam

.
Shitonya gaf op dit stuk van Target o.a. volgende reactie:"liefdeloos is het meestal, want liefde is moeilijk te vinden"

Waarop ik dan weer zei:

"Ik denk - of ik voel het zo aan, geen idee eigenlijk -
Laat ik het houden op 'ik veronderstel' ...

Ik veronderstel dus, dat liefde moeilijk te vinden is, omdat ze vergelijkbaar is met zo'n kermisattractie waarbij je met ballen naar een stapel blikken moet werpen. Als je twijfelachtig werpt, kan je nooit raak gooien. Dus moet je veel kracht zijn doel zien missen, voor je uiteindelijk een keer 'prijs' hebt.

eu!! 't Is voor 't eerst dat ik het zelf zo bekijk en ik schrik er zelf van dat mijn metafoor eigenlijk toch wel ergens op slaat. Misschien moet ik dit gewoon op mijn blog zetten. Of nog beter: het ook voor mezelf onthouden.

ah en nog iets ... Op zo'n attractie staan alle stapels blikken dozen even ver en zijn ze allemaal even moeilijk te raken. 't Heeft dus geen zin om als 't niet direct lukt, snel weer een andere stapel te kiezen."


aanvulling naar aanleiding van de vraag:"En wat als het voor "de geraakte" te hard aankomt?"


De blikken dozen mogen hier in mijn beeldvorming enkel verwijzen naar wat overwonnen moet worden vooraleer er van vrijwillige beleving sprake kan zijn.

Als iemand een stapel omver gooit van een persoon waarmee geen liefde kan ontstaan, kan diegene wiens blikken op de grond liggen hoogstens even in de war zijn. Zelfs als de bal meer dan de blikken heeft geraakt. De boel wordt opgeraapt en het spel begint van voor af aan. De dozen blijven staan, tot er terug iemand voorbij komt die bereid is om te gooien.
Als iemand een stapel omver gooit van een persoon waarmee wel liefde kan ontstaan. Dan kan het eveneens zijn dat de bal tot tegen hem of haar vloog. Toch worden de blikken niet meer opgeraapt. Het spel is gespeeld. Speler en trofee zijn met elkaar opgezet. Soms in de ogen van 'de maatschappij' als een hond met vlooien. Maar dat raakt dan gelukkig niet. Want de maatschappij werpt altijd twijfelachtig.

.

cowboys op het dak

.
Weet je nog van de kraaien in Recommended for You - Burn? Eigenlijk hoor ik er hier geregeld. En de voorbije avond bleven ze lang genoeg in de buurt om zich te laten observeren.
Mmmmm ... Fijne beesten! Zo zeker van hun stuk. Rustig maar altijd alert. Ze zitten altijd de omgeving uit te kammen met hun kooltjes. Helemaal anders dan die doezelende stadsduiven die in groep, op de straatstenen van een plein hun kilometers halen. 't Lijkt of een kraai denkt:"Wij hebben jullie afval niet nodig hoor. We komen naar de stad, om jullie een beetje te kunnen gade slaan."


















.

wees gegroetje

.
Wees gegroet kind,
vol van genade.
't Goede is met u.
Gezegend zijt gij met alle kinderen,
want gezegend is de vrucht van een lichaam
Heilig mensje,
vraag naar ons, volwassenen,
nu en tot het uur van onze dood.


Want een kind is één van die goeie remedies tegen tamzakkerij, verzuipen in zelfbeklag, verloren lopen in je eigen hoofd of stoppen met zoeken naar de volgende steen in de beek.

Maria zelf werkt niet genoeg op de zenuwen als je 'r geen aandacht aan geeft.

.

randgebied

.

Een brede algemene ontwikkeling hoort het een mens gemakkelijker te maken zich in de maatschappij voort te bewegen, juist?
Voor die algemene ontwikkeling wordt grotendeels gezorgd in het onderwijs, juist?
Waarom heeft geen enkele les tijdens de middelbare school me dan geleerd dat er instrijkbaar zoom- en naadband bestaat om stukken textiel aan elkaar vast te maken?!

...

Zo één tipje per dag - of per week nog maar als er geen 1500 te vinden waren - had toch niet te veel tijd gekost? Of is wetenschap die enkel concreet bruikbaar is, per definitie misplaatst?

.

bag(-atel)

.
Enkel omwille van het oud zeer uit Gerenderde knoken met de 'tas van het seizoen'.

IT-BAG

UIT:
Brillen zijn de nieuwe it-bag (Nu.nl, 27 juli 2008)

CONTEXT:
'C'est brilliant' was de show die zondag op de Amsterdam International Fashion Week hoge ogen gooide. Brillen en jonge ontwerpers gingen gezamenlijk de catwalk op onder het motto dat de bril - met of zonder zon - de nieuwe IT-BAG is.

BETEKENIS:
onmisbaar modeaccessoire

UITSPRAAK:
[IT-bèèg] (met de g van 'goal')

WOORDFEIT:
Een it-bag is een tas van een bekend (duur) modemerk waar je - als je trendgevoelig bent - op een zeker moment mee gezien móét worden. De hotheid van zo'n tas duurt maar kort, vaak niet eens een modeseizoen. It is hier het Engelse voornaamwoord 'het'. De term is rond 1990 bedacht; vooral in de jaren negentig was dit een bekend verschijnsel. De tassenmarkt is sindsdien veranderd en de it-bag neemt in belang af, omdat het modellenaanbod tegenwoordig diverser en persoonlijker is. Kennelijk worden nu brillen als nieuwe must-have gezien en wordt it-bag daarvoor als metafoor gebruikt.




Alweer dankzij KriQ
.

waterpret op hoog niveau

.


Dag gaat nu zo al een paar dagen door, van 's morgens tot 's avonds. En ik kan u verzekeren, het klinkt zoals het eruit ziet: geesteu-eu-eu-eu-eug!!!!

.

Lekker!

.

Eten of drinken kan mij geen troost bieden als ik mij in een – eventueel zelfgegraven – dal bevind. Doorgaans geniet ik niet van eten. Het is iets wat een mens moet doen.

Als kind at ik enkel mijn bord leeg als ik niet de hele tijd aan tafel moest blijven zitten. Nu nog vind ik de tijd dat ik ermee bezig ben vaak verloren. Zelfs snoepen, omdat ik geen tijd wil nemen om deftig te eten, doe ik snel.
Tenzij het om iets lekker gaat, bijvoorbeeld iets uit onderstaande lijst.

• pizza met salami, zwarte olijven, kappertjes, ansjovis, tonijn – NIET allemaal tegelijk!
• zwarte olijven
• mini salamietjes pur porc
• allerhande pastagerechten met room – en géén Bolognaise
• Pineau Des Charentes – wit én rood
• Appolinaris
• Vichy Catalan – spijtig genoeg alleen in Spanje zelf te koop
• Mattheus – Rosé
• soyamelk met vanillesmaak
• praliné chocolade
• koffie met een beetje suiker, chocolademelk en slagroom
• slagroom
• witte druiven
• kleine appels die rood blozen
• Fruit & Fibre met een beetje gesuikerde maisvlokken en magere yoghurt
• het knapperige vel van een kip aan 't spit
• meloen in Parmaham
• meloen
• Parmaham
• rundscarpaccio
• slaatje met warme geitenkaas
• Oosterse gerechten met verse koriander
• aardappelkroketten
• aardappelpuree
• gebakken aardappelen
• gebakken champignons
• steak Roquefort
• echt krokante frieten

Nope! Geen fijnproever.
Wel een lekkerbek die gezegend is met een snelle verbranding.

.

lei-ei-deu-eu-eur!!!

.

In de auto 'Dear Mr. President' van Pink beluisterd vandaag.
En ik weet er geen weg mee.

Ik heb het evenmin met mannen die hun macht lijken uit te buiten in plaats van ze te GEbruiken – om de grootste gemene deler te helpen. Toch deed het nummer me plots stilstaan bij 't gemak waarmee wij 'onze leiders' – de goeie en slechte – ALLE negativiteit toedichten.

• How do you dream when a mother has no chance to say goodbye?

Is het Bush die voor een wet gezorgd heeft, dat we

1. met onze zatte botten mensen moeten omver rijden,
2. minstens een sjieke auto, dure kleren, ... moeten zien te verkrijgen via roofmoord,

• They're all sitting in your cells
  While you pave the road to hell.

Ik dacht dat die weg er al lag.
Of moest het gewoon rijmen?
Ah, oei, neen! Het gaat niet over aanleggen van de weg. 't Gaat over het versterken van ... Mja, dan kan ik hem niet verdedigen.

• Minimum wage

Is er dan in de V.S.A. - of in eender welk ander land in feite - een wet die verbiedt om meer dan het minimumloon te betalen? Behalve de wet van de sterkste – die meen ik niet enkel en alleen door Bush en collega's in stand gehouden wordt.

• And what kind of father might hate his own daughter if she were gay?

De vriend van mijn gewezen bazin? Zijn grootste nachtmerrie is dat zijn dochter een relatie begint met een Noord-Afrikaanse vrouw.

• Let me tell you 'bout hard work
  Building a bed out of a cardboard box

Is het alleen de politieke leider van een natie, die een handje toe kan steken?
Of heeft de aangesproken president een wet uitgevaardigd die verbiedt dat ook een megaster of wie dan ook kiest voor een leven zonder decadent overschot aan centen?

En daarnaast vind ik het net iets te veel Amerikaanse jeugdserie-titelsong-achtig klinken.

Het volledige nummer:

Pink – Dear Mr. President

.

Je lacht je dood!

.
Eigenlijk had ik het niet zo met de slogan van Improcessie.
Maar 'k heb mij al goed gehad de laatste dagen!!!

Gisteren voor de voorstelling:

“Gij zijt hier goed met onze kop aan 't lachen. Dat gij dat niet kent? Daar geloof ik niks van.”
Tegen een vrouw met een grote bek en een in mijn ogen hoog “Sex and the City”-gehalte, over een aantal attributen die niet worden gepresenteerd op een Upperdare Party.

Tijdens de voorstelling:

't Hele publiek, de acteurs die bezig waren, zij die achter hen zaten te wachten, de MC en ik lagen tegelijk zowat in een deuk. Zo'n momenten zijn bij impro waar je naartoe wilt.

Na de voorstelling:

Bij McDonalds een menukaart met daarop 'Braille – Grote Letters'
“Dat is voor blinden met dikke vingers!”
hahahahahahahahaaa
Daarboven, aan de muur een bord met daarop 'Kaart voor blinden en slechtzienden'
“Maar die mensen kunnen dat toch niet zien?”
“Ah neen ... Ze zouden hier ene moeten zetten die de hele tijd roept:”Kaart voor blinden en slechtzienden!”. Dan betalen ze dienen daar een hongerloon voor.”
“En dan kan hij dat hier opdoen, want dan heeft hij honger.”
hahahahahahahahaaa
Ja ... Eens op dreef lach je met alles. - Of toch met bijna alles.

Toch besloten om nog naar 'The Dark Knight' te gaan kijken. Ik, eerlijk gezegd, met een beetje schrik dat ik ook daar zou blijven doorgaan met gibberen over 't minste.
Zorgen voor niets, want nog nooit geweten dat ik bij een fantasy film zo vaak walgde van the villain.

Hij greep me regelrecht in mijn kruis, keek me in de ogen en vroeg:”En jij? Ben jij wel zo goed van inborst? Ben je wel zeker dat je zelf niet bij die mensen hoort die ik beschrijf? Je weet dat ik vaker gelijk heb dan je suikerzoete kant zou willen, niet?”

The Batman is niet zo'n figuur die één of andere superkracht heeft. En gelukkig ben ik onnozel genoeg om tijdens 't kijken van zo'n film héél, héél even de bedenking te maken:”Moest er iemand zijn met on-ge-loof-lijk veel centen en die zou dat willen doen, dan zou dat gewoon echt kunnen!!”. Anders was ik daar inderdaad veel te serieus buiten gekomen.

Een streepje muziek dat best wel past:

Killing Joke - The Wait

.

Op de tweede plaats

.
Ou-ou-ou-h
Lllllief-des verdriet

Wat?!
Niks 'Ou-ouh'!

Het leidt de aandacht tenminste heel even af van de meer belangrijke vragen in T' leven.
Zoals daar zijn:
"Waarom heb ik toch een nieuw stuk ongeluk op de wereld gezet?"
of, indien niet
"Waarom heb ik dit prachtige verschijnsel dat 'leven' heet, niet doorgegeven met mijn eigen lijf zoals waartoe 't in staat leek?"


Op de tweede plaats, maar minder krachtig dan pijn, komt de verliefdheid die noodzakelijkerwijs voorafgaat.




Diabetici, gelieve uzelf van het volgende te onthouden.


Joe Jackson - Be my number two






De publieksjury kent de tweede plaats toe aan ...
.

Over-?

.

Ooit zou ik de Bijbel van begin tot eind willen lezen.
De taal roept weer begrippen op:

• krachtdadigheid
• passie
• over-? .... allez ... hoe zeg je dan nu weer? ... over-?
  “overgeefsel” kreeg ik als suggestie
  Al klopt het evengoed, houd ik het toch op
  overgave

14 Vervloekt is de dag waarop ik ben geboren,
de dag waarop mijn moeder mij baarde.
Die dag mag niet gezegend zijn.
15 Vervloekt is de man die mijn vader het goede nieuws bracht,
en riep: “U hebt een kind, een jongen!”
16 Het zal die man vergaan
als de steden die de HEER meedogenloos verwoestte.
Hij hoort kreten om hulp in de morgen,
krijgsgeschreeuw op het middaguur.
17 Had hij me maar in de schoot gedood,
dan was mijn moeder mijn graf geworden,
dan was haar schoot voor altijd zwanger gebleven.
18 Waarom moest ik de moederschoot verlaten?
Ik heb alleen maar verdriet en pijn,
ik slijt mijn dagen in schande.’

Jeremia 20:14

KriQ had het vandaag over Jeremiëren.

.

Een stoornis als accessoire

.

Eén of andere stoornis hebben, lijkt populair. Omdat het in een maatschappij waar we vrijwel overal werden herleid tot materiaal met een serienummer, een middel is om 'anders' te zijn? Of omdat het de broodnodige steek-waarop biedt, als we niet (meer) mee kunnen?
Een flinke depressie (gehad) hebben, is helemaal vanzelfsprekend geworden. Nu al op de derde plaats als oorzaak van ziekteverzuim. En 't zou maar een kwestie van enkele jaren meer zijn, eer 't nummer één wordt. Chronisch Vermoeidheidssyndroom, Bipolaire Stoornis, Somatoforme stoornis, Angststoornis, ... noem maar op. Als je er iets over zou gaan lezen, is er vast veel kans dat je ergens tijdens het doornemen, terecht zou denken:"Hé, zou X daaraan lijden?" als je nu en dan al niet gewoonweg bij jezelf blijft hangen.
Kinderen met ADHD, een vorm van Autisme, ... Komt het vaker voor of horen we er alleen maar meer over praten? Is het enkel uit de taboesfeer gehaald? Of zijn de potentiële oorzaken meer voorradig? "Het zou bij mij niet waar zijn. Ik zou ze wel kweken!" hoor ik vaak zeggen en denk er zelf vaak precies 't zelfde over. Maar als het voedsel dat we eten, het onderwijs dat we krijgen, het volledige leven dat we leven en niet enkel het fragment opvoeding van tel is, kunnen we dat dan 'snel eventjes recht trekken'? Ik wijk af, want ik wou voornamelijk de indruk die ik hier over het algemeen bij heb meegeven.

Het is tegenwoordig zo acceptabel geworden om een stoornis te hebben, dat het lijkt of je het gewoon mee kunt nemen als accessoire en er voor de rest geen hinder van hoeft te ondervinden.
So? Je vertoont een afwijking. Dé reactie:"Wel ja ... Er schort aan iedereen wat hé? Tegenwoordig moet je daar toch niet meer mee inzitten." Moest het als behandeling volstaan om het uit de taboesfeer te halen, dan hadden alle therapeuten toch al lang aan hun patiënten gezegd:"Stuur aan iedereen die je kent een brief met vermelding van wat er met je aan de hand is. 't Moment dat iedereen 't gelezen heeft, ben je er vanaf. Genezen! Probleem opgelost!"
Moest de samenleving nu nog als begripvol en tolerant gekend staan, dan zou 'k nog zeggen:"Ok". Wat een psychische patiënt eerder kan verwachten is:"Allez, ge hebt het nu een keer allemaal kunnen vertellen. Doe dan nu maar weer wat je hoort te doen. Wij moeten dat ook."
Voilá! En dat ... Dát is om gek te worden.

Er kan nu over gepraat worden, wat er eigenlijk op neerkomt dat je niet meer absoluut zeker bent dat je opgesloten zal worden als je vertelt wat er in je hoofd en lijf omgaat, punt uit. Je krijgt inzicht in welke vijzen los en vast staan en er wordt met wat geluk een naam - of zelfs meerdere - op je toestand geplakt. Wat je met die wetenschap dan verder moet? Stel die vraag niet aan een therapeut, want die gaat dikke scheet nummer zoveel in zijn carrière laten. Wind, stinkende wind kan hij u verkopen. Want er is geen acceptabel advies voor een simpele, niet onbegrensd vermogende burger. De bedoeling is dat je, nu dat je weet dat je niet in 't hokje past, waarin men je wou duwen, heel erg aan jezelf gaat werken om tóch in het hokje te passen waarin men je wou duwen.

Dokter:"We gaan eerst de gevolgen behandelen en dan ... als 't weer beter gaat is het de bedoeling om niet meer terug te vallen."
Van Patiënten:"Ahaaa. Zo simpel! Gewoon niet terugvallen.
Mhmm
En hoe doe je dat?
Hoe zorg je dat je niet meer terugvalt?
Want ja, als ik dat had geweten, dan was het me ook de eerste keer niet overkomen hé, dacht ik zo, hé, juist hé, toch, toch??"
Dokter:"Ah op tijd reageren hé."
Van Patiënten:"En hoe weet ik zeker dat 't op tijd is? Als ik te lang wacht is 't om zeep. Maar als ik zeker op tijd wil zijn, dan moet ik eigenlijk al iets ondernemen als ik mij nog niet gevloerd voel. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn?"
Dokter:"Toch, toch ... Er geregeld bij stilstaan. Het niet uit de weg gaan."
Van Patiënten:"Leest u ook de Flair?"
Waarbij Flair kan vervangen worden door Goed Gevoel, Libelle, ...

't Is toch waar zekers? Alle boekjes staan vol met tips om allerhande narigheid te vermijden, zowel professioneel als relationeel, met zowel partner als kinderen, als ouders en schoonouders, ... En al die boekjes liggen in de wachtzalen van de dokters. En bij alle dokters moet je lang wachten. Je zou straks beter een deal proberen sluiten. "Ik had een afspraak, maar hier in uw wachtzaal is 't mij allemaal duidelijk geworden. Eigenlijk heb ik alleen nog een attestje nodig. Moet ik dan evenveel betalen?"
En als 't echt waar was dat 't je allemaal duidelijk geworden is dan ging 't zo:
Van Patiënten:"Ik was hier op het afgesproken uur.
U heeft veertig minuten verspilt van de tijd die ik broodnodig heb om in alle rust te herstellen. - Want zo is dat, het verhelpen van gelijk welke stoornis vraagt tijd, veel tijd. En die is enkel te koop via de dokter -
Heeft u er enig idee van hoeveel extra inkomensverlies dat voor mij betekent?
Ik zou het appreciëren moest u zich in de toekomst aan de door u voorgestelde planning houden.
Mijn attest aub?"
Dokter: kriebel, krabbel
Van Patiënten:"Dank u!
U begrijpt dat ik u voor deze gebrekkige zorg niet kan betalen?"
Dokter: ???
Van Patiënten:"Goed. Tot ziens dokter."
Want dat is de eenvoudigste oplossing: go with the flow, de weg van de minste weerstand, become a pain in the ass, een uitgedroogde, taai geworden rozijn ... overgoten met azijn, het hok in waar men je hebben wou. Met andere woorden: begraaf de hoop op symbiose tussen jou en de samenleving als je economisch geen gewicht in de schaal legt.
Wilt dat dan zeggen dat wie op economisch vlak zijn bijdrage levert volgens mij 'a pain in the ass' is? Yep!
Zou je mij een keer willen zeggen hoe begripvol en ondersteunend je zou reageren, moest de juffrouw bij de kassa van de supermarkt, als je aan de beurt bent plots zeggen:
"Vandaag kan er voor mij echt niets meer bij. Ik voel dat ik nu moet stoppen. Anders word ik gegarandeerd ... gestoord."?

Update (14 uur):
Ik blijk nu en dan onderwerpen te (be)spotten die een (zeer) breed publiek kunnen aanspreken!!
Humo publiceert deze week zowaar "De depressie-industrie: waarom wij steeds ongelukkiger worden". De link zal vast niet blijven werken, maar voor nu is hij te gepast om hier niet in te voegen.

.

bringen - brocht - gebrocht

.
Elke werkdag krijg ik van Lenthe KriQ een berichtje met de verklaring van een woord.

Vandaag gaat het over 'DOORWROCHT'
Het stukje etymologie dat er telkens bij komt, is 't leukste.


WOORDFEIT:
Ergens in de achttiende eeuw is in het Nederlands het werkwoord wrochten ontstaan. Dat is nieuw gevormd bij het voltooid deelwoord gewrocht, dat al wél bestond, maar dan als verouderde - en niet meer herkende - verledentijdsvorm van werken. Dat werkwoord had ooit de onregelmatige vervoeging wrocht - gewrocht, die enigszins vergelijkbaar is met brengen - bracht - gebracht en denken - dacht - gedacht. En daarbij is dan ook nog r-metathesis ('verspringing' van de r) opgetreden.
Doorwrocht is ontstaan als voltooid deelwoord van het werkwoord doorwérken: 'in allen dele grondig bewerken', zoals de grote Van Dale het omschrijft.


In mijn Waas' dialect wordt gezegd:

• bringen - brocht - gebrocht
• denken - docht - gedocht

En nu weet ik dus iets meer over de oorsprong van die vorm.
En ... dat we blijkbaar een beetje achterop hinken in de taalevolutie-race óf dat we karaktervolle babbelaars zijn en wars van overbodige aanpassingen.
Waaslanders en anderen die met '-ocht' opgebrocht zijn, sta mij bij en verdedigt ons!
.

Brantano en de html-maskerade

.
Mijn nieuwsbriefjes komen binnen, zonder dat de afbeeldingen standaard geladen worden. En dat blijkt zo zijn voordelen te hebben.


Platte tekst:




html:





Ooh?!
Waar is de startdatum van de actie naartoe?
Zou er op het laatste nippertje beslist zijn om toch niet aan 20 euro per paar te verkopen?


Ge zult op deze 22ste maar doen wat het masker adviseert en 'vandaag nog' naar ginder spurten!
Gewoon 't bericht uitprinten en meepakken. Benieuwd of je dan eindelijk voordeel zou kunnen halen uit het ontvangen van zo'n onverzorgde mailing.

.