Stijladvies van Hilary Dull?

'k Krijg de laatste dagen ontzettend veel bezoekers via doorverwijzingen met de zoekterm 'Stardoll' op mijn blog. Omdat ik ooit beweerde toch graag enige rekening te houden met de lezers ...
Ga alvast op de grond liggen!


Zo zag ik er op die site uit sinds Halloween ...





Nu kreeg ik net een 'vriendenverzoek' met de opmerking:"OMG - zo leeg dat uw suite is en die kleren - ge kunt toch wel wat beters vinden op stardoll". 'k Heb haar verzoek natuurlijk onmiddellijk aanvaard en heb daarna háár suite bezocht.

Hieronder een paar afbeeldingen om de style counsellor te schetsen. Op de derde afbeelding kan je onderaan het woord 'Minimalism' zien staan. Dat is de naam van de interieurstijl die ze zelf heeft gekozen.






'Minimalism' dus ...
Het meisje zou graag clothing designer worden. Met zoveel fantasie en Hilary Duff als hét voorbeeld kan dat onmogelijk mislukken! Of toch?

'k Heb in elk geval snel mijn looks aangepast en me een blauwe hond aangeschaft. Zou dat een goed begin zijn?!

In mijn ho-hoofd ... In mijn ho-ho-ho-hoofd ...

Naar Hans Liberg aan 't kijken. Da's toch fantastisch als je zomaar elk muziekje dat in je hoofd zit zelf kunt spelen en noteren?

Ondertussen alweer weet ik nog hoeveel weken geleden, kocht ik een goedkope blokfluit. Gemaakt uit plastic vermoed ik.
Waarom? Wat moet iemand die sinds de les muziekale opvoeding op de secundaire school geen blokfluit meer heeft aangeraakt?

Het overkomt me geregeld dat ik in mijn hoofd een melodietje maak. En dan zou ik dat graag kunnen opschrijven. Met da-da-da, ladidadi-daaa kom ik er vaak wel. Edoch, als ik dat een half jaar later opnieuw lees, weet ik vaak niet meer hoe het ook weer ging. Dus zou 'k het liever in muziekschrift kunnen noteren.
Het lastige is, dat ik mezelf niet richting muziekschool zie wandelen om notenleer te volgen. Ik wil snel het noodzakelijke onder de knie krijgen en destijds lukte dat met twee uurtjes in de week ongemotiveerd wachten tot de rest ook mee was.
Het liefste wil ik een soortement van 'Hoe & Wat' boekje over muziek. Omdat zelfs 'Muziektheorie voor Dummies' te ver voor me gaat, gok ik op de Nederlandse Digischool.
Moest iemand een tip hebben over hoe ik snel en gemakkelijk kan leren om eenvoudige deuntjes te noteren?

Verdachte Pappenheimers

Normaal hadden ze 't geld niet gehad! Wordt er daar zo rap een mouw aangepast, omdat 't voor 'Kom op tegen kanker' is. En dan stopt het programma zoals altijd (ja toch?), met 'Suspicious Minds' van de Fine Young Canibles. Ah neen, nog niet!
Versta mij niet verkeerd. 't Is niet dat ik niet wil dat het geld voor die organisatie gewonnen wordt. Van mij mochten ze eindigen met:"Jullie hebben de finale niet gewonnen, maar we geven het geld toch!"
Nu stel ik mij alleen nóg meer vragen bij het keurig verloop van al die spelletjes. Moet men ons nu per se uit die naïeviteit willen sleuren?! Juist nu?! Met de kerstaflevering?!!

Omdat 't een goeie cover is, mag hij er hier bij.

Fine Young Cannibals – Suspicious Minds

Waarom nu pas?

Twee werkdagen voor het begin van de kerstvakantie, krijg ik buikgriep. De helft van Vlaanderen was al besmet. Eén specifiek middel tegen buikloop is uitverkocht en de groothandels kunnen niet optijd leveren.
Ik wou vast zo hard aanwezig zijn, dat ik het zo lang mogelijk heb kunnen uitstellen.


.




Nu ik zo'n veertien dagen geleden met de opleiding ben gestart, vraag ik me af hoe het in feite mogelijk is dat ik niet al veel eerder in die richting ben beland. 't Antwoord is heel simpel: ik wist niet van 't bestaan van zo'n functie af. Adminstratie én techniek. En dat dan nog eens over bouwen.
Moesten er mensen zijn die zich afvragen waarom ik ook hierover nou zo enthousiast ben. Misschien kan mijn 'sterke' interesse wel verklaard worden ...

Toen de eerste 3D-Huis - of hoe heette dat ook weer? - edities op de markt kwamen, schafte ik die meteen aan om gebouwen te fantaseren of na te bouwen en in te richten. Dat je in het spel kunt bouwen, is nog altijd een van de belangrijkste redenen waarom ik zo graag tijd met The Sims (2 ondertussen) doorbreng. Maar 'k doe het niet meer, net omdat ik er uuuuuren zoet mee kan zijn.
'k Heb een pak jaren geleden een kortverhaal geschreven. Het hoofdpersonage was projectontwikkelaar.
In de vastgoedsector tekende ik louter voor mijn plezier plattegronden van de woningen in de portefeuille. Natuurlijk had ik eerst alles nauwkeurig opgemeten.
Wandel ik voorbij een bouwwerf, dan vind ik het prettig om daar naar te kijken en wil ik er foto's van nemen. Als kind was het één van mijn favoriete speelterreinen. Bestaande gebouwen wilde ik evengoed - zover ik me herinner - tot in het diepste van hun vezels leren kennen. Van kelder tot zolder wilde ik zien en geheimzinnigheid of het donker konden me niet tegenhouden.

'k Vertelde al dat mijn peter conciërge was van een grote school. Als kind van zeven, acht jaar dwaalde ik daar hele avonden lang door de grote kelders en geraakte ooit een keer op (waarschijnlijk) de enige zolder die niet was afgesloten. De lange, lange gangen werden bij elk verdiep hoger steeds wat smaller. De vloeren waren overal met dezelfde geel gevlamde en zwarte tegeltjes gelegd. Witte, ijzeren ramen en deuren. En in de kelders daar was alles grijs en groen. Het lijkt wel of ik er nog maar onlangs was, al is 't in werkelijkheid zo'n zeventien jaar geleden.

Zelfs als er collectoren van het rioleringsnet worden vervangen en de gigantische, betonnen buizen nog niet ingegraven werden, blijf ik elke keer weer staan om te kijken. Als ik een oud, leegstaand fabrieksgebouw zie, voel ik iets wat lijkt op medelijden. Zelfs van mierennesten en termietenheuvels vind ik het zonde dat ik er niet 'in' kan kijken.
Als de doorsnee Belg een baksteen in de maag heeft, dan heb ik daar vast een blok gewapend beton.

En toch heb ik dus nu pas voor de bouwsector gekozen.

In de les 'Planning & MS Project' kon ik al even over het muurtje kijken. Ik zag het me allemaal al doen. Alle factoren die belang hebben bij een bouwproces en het verloop kunnen beïnvloeden in een schema gieten, zodat het allemaal kan worden opgevolgd en bijgestuurd worden waar nodig.
Als ik zo'n planning zie, hoe nadien alles tot stand komt en daar mijn gevoel bij bouwwerken aan toevoeg, dan worden gebouwen een soort van wezens. Creaties, maar ook bestaansvormen die van de mens een leven krijgen en invloeden ondervinden, buiten de wil van mensen om. Ze worden verdedigd. Wij beschermen hen, want zij beschermen ons.

Dictator Frou-Frou

Ziet dat af!









Moest ik dictator zijn, ik zou alle vrouwen met een langwerpig of ovaal gezicht verplichten om een frou-frou in hun haar te laten knippen! Al zouden ze daarvoor aan handen en voeten gebonden moeten worden. Behalve als ze natuurlijke, kleine krullen hebben. Want dan is een pony maar een mottig zicht.
En de kappers zouden moeten beginnen bij die met donker sluik haar en dan die met rood sluik haar, zodat ik daar zo rap mogelijk zou van kunnen genieten. Daarna zou de volgorde niet zo'n grote rol meer spelen.

No time for 'Free Time'

't Is niet alleen de verpakking van een fles melk die wordt gekozen na marketingonderzoek. Als er een uitbreiding wordt gemaakt voor een computerspel, is dat ook gebaseerd op prognoses qua verkoop, toch?

'Dansen op konijnenpootjes' vertelde al over hoe gek ik ben op ballet.

'Kijker' gaf een idee van hoe graag ik van alles en nog wat observeer en bij de overige artikels met het label 'zintuigen', wordt dat nog geregeld verduidelijkt.

Met wijlen mijn grootvader langs moeders' kant, had ik een ontzettend goede band. De man was automonteur en carrossier. Ik las ergens dat het Nederlandse woord 'plaatslager' is, maar wie gebruikt dat?! En 't staat niet eens in de on line Van Dale!
Hij leerde me allerhande nuttige dingen over automechaniek en -koetswerk.

Als kind al maakte ik zelf kleren voor mijn barbies.
'k Heb nog niet zo lang geleden geleerd om zelf from scratch patronen te tekenen. Moest zelf kleren maken niet veel en veel te lang duren, dan zou 'k dat bijzonder graag doen.
En mijn grootmoeder was kleermaakster.

Wijlen mijn peter, die conciërge van een groot schoolgebouw was, had in de grote kelder van hun conciërgewoning een tafel met een landschap waar miniatuurtreinen doorheen reden. Met verlichting en al!! Prachtig was dat, om samen met hem naar de treintjes te kijken.

Ik hecht belang aan milieubescherming.

Al die dingen komen, zoals je aan de screenshots kunt zien, aan bod in het nieuwe uitbreidingspakket “Free Time” voor The Sims 2. Ik behoor niet tot, ik BEN het doelpubliek.
Is dat geen goeie reden om het NIET te kopen?!

Melk voor Dummies

Moet je nu kijken!

Voor ...

En na ...

Om ervoor te zorgen dat de doorsnee bio-klant een fles melk herkent, moet er een foto van een koe op gezet worden, of wat?!

Als je bedenkt dat

• een keuze voor een bepaalde verpakking het resultaat is van marketingonderzoek.
• het woord biologisch misschien ook niet zomaar werd afgekort tot 'Bio'.
• een maat van mij die melk ophaalt bij boeren me ooit vertelde, dat er geen verschil is tussen de melk die 'bio' en de melk die 'niet bio' is.

Moet ik dan beginnen te vermoeden, dat idealisme voor dommeriken is?!

Instant verliefdheid

Hij zat tegenover mij in de tram en zag er uit als een mix van twee van mijn mooiste ex-en.
We moesten er bij dezelfde halte uit. Hij hielp een vrouw met haar kInderwagen.
Hij stapte weg, terwijl ik op een andere tram wachtte. In een halve minuut was hij verdwenen, weg. En heel even vond ik dat echt niet fijn.

Lief in een paraplu

Van woensdag op donderdag droomde ik dat mijn, mij totaal onbekend lief opgeplooid in mjn paraplu zat.
Ik zag hem zitten met zijn handen om de stang en zijn benen maximaal opgetrokken en zelfs in die droom leek ik dat niet helemaal normaal te vinden.

Mensen als apen en watervogels.

Voor me zitten een oudere dame en haar partner. Deftige mensen die naar een belangrijke afspraak moeten, lijkt me. Zij is uitstekend gekapt en hij draagt zijn suède jas en bijpassende muts met bontrand. Ze zien er ondanks al de getrooste moeite nog steeds niet voornaam uit.

Plots begint zij aan de kraag van zijn jas te prutsen, haalt de los zittende knijpers van zijn bretellen boven zijn kraag uit, trekt ze nog wat meer naar boven, om ze daarna terug te stoppen. Hij lijkt wel of ze hem ongegeneerd zit te vlooien.

Er komt een jong koppel onze richting uit. Hun gezichten zijn bleek. Ze hebben alle twee dik opgezwollen ogen, alsof ze uren en uren lang ononderbroken tranen met tuiten gehuild hebben. Maar ik gok dat het een andere reden heeft, want als ze gaan zitten op de bank vóór het oudere paar, begint zij meteen met een open houding en naar hem toegedraaid, opgewekt tegen hem te keuvelen.
Ze is onopgemaakt, maar haar huid glimt, net als de zijne, alsof ze met een dikke laag vaseline is ingesmeerd. Een natuurlijke beschermingslaag die is opgebouwd in een periode van dagen, weken?
Even later stapt zij op een andere jonge man toe die met zijn gezicht naar ons zit. Ze start een gesprek met hem en gaat naast hem zitten. Hij ziet er even ongezond uit.

Ze stappen alle vijf af bij dezelfde halte.

Het jonge paar en de andere man dragen donkere, synthetische sportkleding.

Destination Unknown

.



Wil je wat spanning? Stap 's ochtends op de tram met het juiste nummer, maar zonder de juiste bestemming.

Deel van het geheel.

De opleiding is gestart.

De kleine essentie

Deze ochtend om 8u05:

Als de tram aan de Zuid even moet wachten, stel ik me daar geen vragen bij. Waarschijnlijk wordt er van bestuurder gewisseld. Een jongetje van ik schat een jaar of vier vraagt lekker luid aan zijn mama:"Moet hij eerst ne keer pipi doen?!"

In de kinderwereld is niets vanzelfsprekend en alles blijft bij de essentie ...

België drietalig.

Toen ik "Wie vs Wat" las op Eskimokaka, kreeg ik zin om daar wat uitgebreider op in te gaan. Als ik van mezelf een lange, lange, lange, lange, lange reactie verwacht, kies ik ervoor om het onderwerp zelf te bloggen.

Nicodemus op Eskimokaka spreekt van een België zonder opsplitsing in Vlaanderen en Wallonië. Aangezien we ook nog een Duitstalig gebied hebben, ben ikzelf voorstander van een drietalig land. Daar zou héééél veel werk bij komen kijken. Banen creëeren hoeft dan niet meer. Het zou veel opleiding kosten, maar uitkeringen kosten ook geld. Werkzoekenden worden nu sowieso al aangespoord om een opleiding te volgen via de V.D.A.B.

Welke voordelen zou dat niet opleveren? In Vlaanderen zijn er vacatures die niet geraken ingevuld en in Wallonië is er werk tekort. Nu houdt het taalverschil veel mensen op een van beide stukjes. Als dat zou weg zijn, is het toch een pak eenvoudiger om naar de andere kant van 't land te verhuizen voor een goeie job én er te integreren.

Nicodemus ziet geen cultuurverschil tussen Vlamingen en Walen. Dat spreek ik tegen. Vooral in de kleinere steden en gemeenten. Dat het groot genoeg zou zijn om een samenvoeging in de weg te staan, dat wil ik echter ook niet accepteren.
Kijk bijvoorbeeld naar Gent. Hier wonen en werken ontzettend veel verschillende culturen, zonder al te veel moeilijkheden, met elkaar samen. De hoofddoekenkwestie laat ik even ter zijde, omdat ik niet 't minste idee heb, of de regel er wel is gekomen op vraag van de Gentenaars.

In een Vlaanderen waarvan wordt beweerd dat het steeds rechtser wordt, zal het natuurlijk niet vanzelfsprekend zijn om zulke radicale voorstellen te doen. Er is het argument dat de achtergrond van de landsdelen te sterk van elkaar verschilt. Al is die door de meeste burgers vast niet ter dege gekend.

Ach ... voor mij hoeft het allemaal niet hoor. Ik hoef geen Vlaanderen zonder de Walen. En evenmin wil ik per se een België zonder taalgrenzen. 't Is alleen dat ze iets mee zullen moeten doen. En op lange, lange termijn - waarop we steeds meer op Europa en dus op meerdere talen gericht zullen zijn, lijkt mij dat nog zoooo zot niet. Drie talen! Ons nadeel zou ons voordeel kunnen zijn.

Bommelding in Museum van Rozijnen.

Een grooooot lokaal, zes loketten naast elkaar, met cognackleurig hout omkaderd, volledig afgeschermd met glas waarin zo'n rond stuk met gaatjes erin en tegen twee muren een aantal goedkope houten tuinbanken. Ik ga zitten en denk dat mijn 50 kilo er zo doorheen gaat zakken! Is dat een nieuw soort bank? Ene met een lattenbodem. Maakt niet uit.

Bij 't binnenkomen moet je een ticketje met een nummer nemen. Ik heb nummer 77. Er zijn vier wachtenden voor me. Vier van de zes loketten zijn open. Er hangen twee hele grote prikborden aan de muur. Daarop hangen hoop en al vijf documenten. Een half uur gaat voorbij. Al drie mensen werden verder geholpen. Een van de andere slachtoffers lijkt zijn gesprekje af te ronden, dus sta ik alvast op van de stevige bank die 'k toch maar heb uitgezocht.

Het loket komt vrij. Ik moet nog zo'n vijf meter doen en besluit om er langzaampjes aan te beginnen, zodat ik er ben tegen dat de 'biep' komt. Na een eeuwigheid in mijn slavendrijvers-normen, sta ik op zo'n drie meter, traag van links naar rechts te wiegen.

Ik waag nog één stap dichter, terwijl er nog niet gebiept werd. En dat is te dicht! Ik heb de grens van aanvaardbaarheid overschreden:”GE zult toch een beetje MOETEN wachten ze meVROUW!! Ik moet dat hier EERST nog afwerken!!” Uit de toon waarop ze het zegt, blijkt duidelijk dat ze bakken en bakken en bakken begrip, medeleven, medelijden en steun van mij verwacht. Omdat ze tegelijkertijd beseft dat ik de zoveelste ben van wie ze dat NIET zal krijgen, zit er genoeg verwijt en verontwaardiging bij, om me te beletten haar te vragen of ik ondertussen misschien voor haar wat kan doen.

Ze heeft borsten als watermeloenen zo groot en ze hangen echt tot op haar taille. Ze zijn duidelijk afgetekend in een pastelkleurige, matglanzende, veel te dunne en te strakke trui. “Jeikes!!! Koopt u nen deftigen bh hé zeg!!” denk ik, terwijl mijn blik gedurende een fractie van een seconde aan haar melkkoe-uier blijft kleven. Ik zet een stap terug.

De juffrouw met nummer 78 stelt zich recht en kijkt me aan. Het is een geste. Ze staat me bij. Even beeld ik me in, dat iedereen – toch zo'n achttal mensen – op zou staan. Er komt nog een loket vrij. Een biep komt er niet. En dan komt er al na zo'n zeven minuten een derde loket vrij. De melkkoe heeft besloten dat zij me niet zal helpen. Haar collega's naast haar hebben het allemaal zien gebeuren. Zij zeggen ook symbolisch "neen". Ze hebben tijd. Ze hopen dat ik géén tijd heb. Dat maakt hun wraak nog zoeter. “Moest ik nu eens naar dat loket gaan en vragen of je om een bom af te geven ook je beurt moet afwachten?” Beter niet.

De dame aan het derde loket heeft het allemaal niet meegekregen. Ze was net even aan het werk. Ze biept en nummer 78 verschijnt. Ze ziet er ook uit als een uitgeharde rozijn. Binnen de vier minuten ben ik weg, want ze kunnen mij niet helpen, zegt ze. Dat is niet erg. Ik bedank haar vriendelijk. Want ik ben KLAAR OM ER TEGENAAN TE GAAN!!!!!!!

Het (Vlaams) Belang van Boonen

.


Toch betrekkelijk opvallend, dacht ik zo ...

Via Boonen & Van Vliet komt men bij mij op een post die ook over het Vlaams Belang gaat. Neen, geen extra foto's, nieuwtjes of ranzige meningen over de omstreden torteltjes. Ou-ou-ou ... spijtig ...

Als de Vlaamsche medemens er niet mee bezig is, waarom zou ik mij dan wél vragen stellen?

Oh nee, was er een akkoord???

Is er ergens een afspraak gemaakt om het 'Oh nee, alweer een moskee'-lied dood te zwijgen?
Een halve dag lang heb ik mij opgesmeten in een onnozeliteit als 'Tom Boonen heeft een lief van 16' en ondertussen ging het dus helemaal aan mij voorbij, dat Vlaams Belang iets in gang heeft gezet.

Voor de ontdekking Filip Dewinter zijn Vlaams Belang – lied

(als 't tenminste niet gepikt is van Armando Monsanto)

Ik:”Ja dat irriteert mij, dat mensen zulke dwaze dingen zeggen.”

E:”Er zijn domme mensen. Dat is nieuw!”

Ik:”Maar er zijn mensen die echt wel verstand hebben, die daar ook zulke belachelijke reacties op geven. Zouden ze dat verstand willen gebruiken aub?!”

Na de ontdekking van het lied:

Ik:”Weten die wel wat die daarmee in gang gezet hebben?!”

E:”Die zullen dat goed genoeg weten.”

Ik:”Ja en al die dat nu gaan meezingen enzo?”

Een storm in een glas water? Verwacht ik er té veel van? Als 't Vlaams Belang wéét wat ze aan 't doen zijn, mogen we daar dan gerust in zijn?

Nog later na de ontdekking van het lied:

Wel ... dat over Tom Boonen is zelfs geen onnozelheid.
Er wordt met de term pedofiel gegooid alsof 't niks is. Tof voor die mensen die daar echt mee te maken hebben (gehad)!!
Op Canvas werd de film Kids van Larry Clark nog eens uitgezonden vanavond. Wie zal de moeite gedaan hebben om een keer te kijken?
Los van dat beeld uit die film. Seks met jonge vrouwen bestaat toch al een tijdje? 't Wordt denk ik heel stilaan tijd, dat we daar eens realistisch over gaan doen. Vrouwen van het jaar 1934 die zwanger werden op hun zeventiende ... Ze zullen 't er ook niet met een pollepel in gegoten hebben, toch?

Gevraagd: kerstman-imitator

Voor onmiddellijke indiensttreding.

Profiel:

• stinkend rijk
• super vrijgevig
• volhardend
  

Uw taken:

• uit uw eigen zak cadeautjes kopen - zonder bijkomende vragen te stellen
• alle geschikte cadeautjes - de gevraagde dus - ten laatste op 24 december om middernacht bezorgen

Wat wij bieden:

• uitroepen als:"Ou-ou-ou-ou --- waou-ou-ouw!! Dat had ik eigenlijk niet eens durven hopen!!" - "Zoo-oooooot!! Dat ook nog!!" ---- "Allez mijne jongen!! Tees is echt niet meer normáál!!"

Wie niet aan alle drie de eisen genoemd in het profiel beantwoordt, MAG onder geen beding het in zijnen zotte kop steken, om te doen alsof hij stinkend rijk is!!! Wie dit aan zijn nep-kerstman-laars lapt, loopt het reëele gevaar met welgemeend hatelijke blikken van mij bekogeld te worden!!

Zo!!!

Dit gezegd zijnde, kan ik met gerust hart nóg maar iets kwee-nie-hoe-tof laten zien:





For the incrowd only: jaaaaa, ik ga een lijstje maken. 'k Heb 't jouwe trouwens ook nog niet, hé?! Hé?! Aah!

Ik heb een Rolls-Royce!!!

Dankzij deze post van Els, besefte ik plots een super-de-luxe haarborstel te hebben. Ik kocht hem bij mijn kapper, ergens rond '95 denk ik. En ja ... het is een goeie.

De Mason Pearson - Pure Bristle - Pocket (want dat ding moest kunnen rondzwerven in mijn handtas)




Bij de grote modellen doen ze er een cleaning brush gratis bovenop. Zo'n borstel verdient eigenlijk wel zijn privé verzorgingsattribuut. Terwijl ik rondkijk, bedenk ik dat ook de pocket comb wel handig zou zijn. 'k Heb een goeie houten kam. Maar die mag ik niet gebruiken als ik een productjeu in mijn haar heb.






Ik denk dat ik me die twee misschien wel eens vóór de kerstdagen zou willen aanschaffen.

Voilà! 't Berichtje naar mijn kapper is al e-weg ...





In 't stuk dat ik heb weggeknipt, stond enkel nog:"zelf en zo snel mogelijk kopen en helemaal zelf bij u in de zaak ophalen." - ongeveer ...

kakOfonie

Het KriQ Mediawoord van vandaag:






'Lapsus' was 't woord van eergisteren ...
Toe-die-doe-die-doe ...